Bazbazok
@Bazkovi
"Di lêgerîna rastîyê de xwe digerim..."
17 Mart
17 okur puanı
Şubat 2020 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
Hamza Çavuş Şeyhin elindeki kılıcı alarak şunları söyledi;
"Kardeşlerim, saygın Şemdînan aşiretinin mensupları! Bu savaşta askerlerimden bazılarının yaralandığı doğrudur. Fakat hem eski hem de yeni intikamları aldım. Yüreğim rahat.
Sizden de razıyız, kendi şerefimizle döndüğümüz için de mutluyum. Çünkü Kürtlerin düşmanı hain Osmanlıyı defettik ve sizi de zulmünden kurtardık. Ülkemize ve Dımdım dağlarına yüreğimiz rahat dönüyoruz. Bize gösterdiğiniz saygıdan da hepimiz hoşnutuz."
Reklam
Şemdînan Emirliğinin Şeyhi caddenin ortasına gelerek sunları söyledi;
"Evlatlarım! Sizler biz Şemdinan Kürtlerini Osmanli padişahının zülum ve katliamından kurtardınız. Keşke Kürtler bütün Mîr Ağa ve beyleri Xano gibi, sizler gibi olsalardı.(o an Hamza Çavuş ve erbaşlarına döndü)Gidin, Xano'ya söyleyin, biliyorum ona Çengzêrîn derler, ama o bu ismi sevmez Bu yüzden ben sadece Xano diyorum. Gidin, Xano'ya söyleyin, Şemdinan'da büyük küçük herkes bu iyiliği hep anacaktır. Mir Sadık adına Xano'ya selam söyleyin. Deyin ki: Mir Sadık, baba ve ata yadigarı olan bu kılıcı Xano'ya hediye ediyor.
Ceng marşıTarih
Vurun kardeşler, bacılar, birlikte vurun, Vatanın, Kürt çocuklarının öcünü alın.
indim Şemdînan'dan aşağı, engin ovaya, Xano'yu korusun diye yalvarırım Allah'a.
Vurun kardeşler, bacılar, birlikte vurun, Vatanın, Kürt evlatların öcünü alın.
Şemdînan ovasına indim, o kayalıklara, Rom çığlığıdır bak, ağlayan düşmanlara.
Vurun kardeşler, bacılar, birlikte vurun, Vatanın, Kürt evlatların öcünü alın.
Şemdînan ovası engebesiz, düz durur, Rom askeri kuşatılmış, it gibi ürür.
Vurun kardeşler, bacılar, birlikte vurun.
Sayfa 126 - Dara yayınları
-Esir; Dördüncü bölük, altıncı taburdanım, dedi.
+Görüyorum ki Türk değilsin. Sen de benim gibi bir Kürt'sün. Ama kendi milletine ihanet ediyorsun. Ben de yirmi yaşındayken Osmanlı Padişahına kulluk ettim. iyi bir çavuştum. Araplar ve Rumların üzerine seferler düzenliyorduk.
O dönemde komutanlar, binbaşı ve paşalar "Kürtlerle Türkler kardeştir" diyorlardı. Biz de inanıyorduk.
Fakat sonra Kürtlerin üzerine asker gönderdiler. Köylerimizi, kentlerimizi kadın ve çocuklarımızı topa tuttular. Kılıç ve mızraklarla herkesi katlettiler. Diyarbakır'ı. Beşirî ovasını ve Kevane Qirê'yi alt üst ettiler. Yüreğim yanıyordu olanları gördükçe, dayanamayıp kaçtım ve kendi halkımın arasına geldim. Şimdi onlara hizmet ediyorum..
Anlatılanlardan etkilenen esir, dayanamayıp Hamza Çavuş'un ayağına sarıldıktan sonra şunları söyledi;
- Gerçekten de ben bir Kürdüm ve "Ertoşî" aşiretindenim, adım da Nebi'dir. Bundan sonra söz veriyorum, ben de senin gibi kendi milletime çalışacağım.
Osmanlı askerlerinin ne kadar sırrı varsa, Nebi hepsini anlattı. Kaç ordu, kaç bölük gelmişti, nerede ne kadar top ve cephane saklamışlardı, hepsini bir bir sıraladı. Sonra gözleri yaşararak şunları ekledi;
- Komutan, söz ve yeminle, bundan böyle ben de senin gibi olacağım, kendi halkıma içtenlikle hizmet edeceğim..
Xano; Ey cemaat, bu misafirler Şemdînanlı Mîr Sadık'ın habercileridir. Şemdînan'dan geldiler ve çok zor durumdalar. Zalim Osmanlının askerleri çökmüş üzerlerine, Topraklarını işgal etmek, onları egemenlik altına almak isterler. Gün namus ve şeref günüdür. Osmanlı köylerini yıkmakta, talan etmekte, kadın çocuk demeden herkesi esir almaktadır. Bu konuda ne diyorsunuz, yardımlarına gidelim mi?
Ne düşünüyorsunuz?
Meclisten biri; Ne işimiz var orada, bize ne? Şemdînan nere, biz nere? Bizden çok uzaktalar, ancak kendimizi Iran Şahı'ndan koruyabiliriz.
Kimse adama kulak asmadı. Bir çok kişi konuştu, herkes fikrini söyledi. En son Xano'nun yaşlı babası söz aldı;
Biz de bazı ağalar ve beyler gibi namus ve şerefi bir yana bırakırsak, şunu bilin ki, şimdi onların başına gelenler, bir gün bizimde başımıza gelecektir. Onları o halde bırakmayalım. Hemen yardıma gitmeliyiz.
Ardından Xano söz aldı;
- Ben de aynı fikirdeyim, hemen bugün iki bin kişi alıp yardıma gitmeliyiz. Bu haberciler beş gündür Şemdinan'dan çıkmışlar. Kim bilir ne zahmetler çekerek buraya kadar gelmişlerdir.
Kimi göndereceklerini tartıştılar, bazıları mutlaka Xano gitsin dediler. Sonunda şu fikirde birlestiler; Hamza Çavuş ve iki bin askerini göndereceklerdi.
Reklam