Banu Koçak
@Bbanuca
Otobüs garajının yarı aydınlık duvarının hemen üstünde ay beyaz elişi kağıdından kesilmiş bir yuvarlaktı. Islak çim kokusunu içime çektim, belli ki çimler akşamüstü sulanmıştı.
Korkar gibi oldum, adımlarımı açtım, karanlık şaşkın bir kuş başımın üstünden akıp geçti, ürktüm.
Varlığına dayanamazdım şimdi de yokluğuna alışamıyordum. Odaya girer girmez her şey kıpırdamaya başlıyordu. Yorganı başıma çeksem de biraz ötemde soluk alıp veriyordu o.
Karışık şeyler düşünerek ama hiçbir şey düşünmemiş gibi orda bir saat kadar oturdum.
Bazen Füsun televizyondaki filme kendini öyle verir öyle kaptırırdı ki o filmdeki kahraman olmak isterdim.
