Akıllı böbürlenme yoktur. Bu bir içgüdüdür. Üstelik her şey bir yana, övünmeyi sevmeyen adam da yoktur. İnsanların birbirine az çok keyifle katlanabildikleri neredeyse tek rol, hayran paspas rolüdür.
İçimden şöyle demiştim: Geri dönme, yürü.
İnsanın ruhu sırf çamurdur işlenmiş hâlâ kabakıyım doğranmış becerilere sahip yontulmamış bir çamurdur ve temiz, sağlam olan hiçbir şeyi fark edemez. Eğer yapabilseydi bunu, bu ayrılış ne kadar başka olurdu.