İnsanları öğütür gibi harcayan bir savaş.Beraberinde açlık,sefalet,ölüm,umutsuz bekleyişler,gözyaşı...
Hayatın tüm olumsuzluklarına rağmen yılmayan bir kadın.Nasıl katlanmış diyorsunuz içinizden.Ama yanıt gecikmiyor.Zorluklar insanı güçlü kılar...
Tüm hikaye gözünüzün önünde canlanıyor.Merakla çeviriyorsunuz sayfaları...
• “Ekmek ölümsüzdür,iş de ölümsüzdür !”dedim içimden.”diyor Toprak Ana.
Sizde içinizden:”Hayatta da böyle değil midir?Ekmek bedeni,yapılan iyi işler ise insanın ruhunu yaşatır.Sen toprağa çekirdeği bırak;anası onu sonsuzluğa taşır...”diyorsunuz.
Kitaptan:
“İyilik yola düşen,yoldan toplanan bir şey değildir.Tesadüfen ele geçen bir şey değildir.İnsan iyiliği ancak başka bir insandan öğrenir.”
“Bu dünyadan insanlar göçüp gider ama yaptıkları iyi şeyler kalır.”
“İnsanın kendine gelmesi,işe sarılması için çok az şeye ihtiyaç duyması şaşırtıcı değil mi?Bazen iyi bir söz işitmesi yetiyor.”