BetülG.
@Bbetulllll
~BtlYsf 2015
İz bırakmakDuygu ve Düşünce
Romanın başında "şeytan" yakıştırması yapılıp sonunda "melek" olarak nitelendirilmiş "Kokusuz Koku: Jean Baptiste Grenouille."
18. yy. Fransa sokakları ve onun yaşamı üzerinden insanın hayattaki anlam arayışı... Tek bir amaç uğruna yapabileceği planlı vahşice bir çaba. Bir varoluş çabası,hayal kırıklığı ardından yok oluş. Yıllar önce izlediğim kurgusal "Parfüm" filminin şimdi kitap sayfalarında zihnimde yeniden canlanması...
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
Adı Zebercet. Kasabalı, otel işletmecisi, otelin kâtibi. Otel dediysek de eski bir konak burası.Doğduğu ev, sonradan otele dönüştürülmüş, evrilmiş. Zamanında büyük bir yangından geriye kalan (tek sağ kalan) bir yapı. Zebercet' e kalan ailesiz, terkedilmiş yuva olamayan çatı...Keçecizadelerden Rüstem'in oğlu olup otelin kazancının kendisine gönderildiği Faruk Keçeci'nin işletmesi olan bir yer. Yanında çalışan Zeynep, arada bir kalmaya gelen müşteriler...
Düşünün ki! Bir 28 Kasım günü yedi aylık iken dünyaya gözünü açmış bir bebek...Anne karnına erken veda...Kendisine tahammülsüzlüğün baslangici. Minicik, pamuklara sarılası...Öylesine hassas, öylesine korunmasız bir beden... Adını bile ailesi değil, onu doğurtan kadın koyuyor. Pek de değerliymiş gibi: Zebercet! Kendisini Keçecizadelerin son bireyi olarak görmek istese de, konaktaki bir beslemenin çocuğu o... Annesi Saime' yi ilkokul yıllarında iken, babasını ise askerlikten döndükten hemen sonra kaybediyor. Babasi ölünce onun yöneticiliğini, otelin tüm sorumluluğunu üstlenip kendince sıradan hayatını sürdürmeye çalışıyor. Otelden pek çıkmıyor. Yalnız takiliyor. Çocukken çok kez arkadaşlarınca aşağılanmış, çelimsiz bir zavallı. Önemsiz hissettirilmiş, horgörülmüş, dışlanmış bir kimlik. Önceleri pek aldırış etmiyor. Farklı cinsel eğilimleri, gizli sapkınlıkları, bastırılmış duyguları var. Gerekmedikçe konuşmuyor Zebercet, iletişimsiz vs. Çayını yemeğini yapan otel çalışanı ortalıkçı Zeynep' e kendini değerli hissettirmeye çalışıyor. Karşılık bulamiyor. Varlığının kabul edilebilirliğini,sindirilebilirliğini, onaylanmayı istiyor. Olmuyor. Bu hayatı boyunca böyle devam etmiş.
Günlerden bir gün, gecikmeli Ankara treni ile otele gelen kahverengi mantolu, kısa topuklu ayakkabısı olan kahverengi gözlü, sivri burunlu
Gılgamış Destanı
Gılgamış Destanı(Sümerler), Yaratılış Efsanesi (Altay Türkleri) ile benzerlik gösterir. Tanrı ve yaratılış kavramı tarih boyunca akıl ile sorgulanmistir. Gılgamış, ilk yazılı metinlerden biridir. Ona göre; gökteki yüce Tanrı yaratma gücüne sahiptir. Yaratılış efsanesi ise; halkın hayal gücü ile evrilen, günümüze sözlü ulaşan eserlerdendir. Göktanrı inancını destekler niteliktedir. Bunlar, 19. itibariyle Batı'da millet olmanın vasfı olarak görülmüştür. İnsanın tabiat karşısında güçsüzlüğü, düşünme yetisinin sınırlı olması ve onu kim tarafından nasıl yaratıldığı konusunda meraklandirmistir. Gılgamış, Uruk şehrinde Sur yaptırmak ister. Savaş ve Aşk Tanrısı İştar, Endiku'yu görevlendirir. Güçlü Endiku, ormanda yaşarken Gılgamış ile tanışır ve dost olurlar. Ölümsüzlüğün sırrını elde etmek için dünya düzeni kurmaya çalışırlar. Tanrıça İştar, Gılgamış'ı baştan çıkarmaya çalışır. Gılgamış, Tanrıça' ya gönül verenin sonunun ölüme mahkûm edilmek olduğunu bilir ve İştar'ın aşkına karşılık vermez. Gazaba uğrayan İştar, sinirlenir ve görevlendirdiği Endiku'yu cüzzam illeti ile ortadan kaldırır. Gılgamış bu sırada Atası Utanapisti'yi bulur. Kutsal ihtiyar, ona Büyük Tufanı anlatır. Utanapisti, Gılgamış'a kuvvet ve gençlik sırrını yazar verir.
Plume Adında Biriİnsan ve Duygular
Defaten okumakla anlaşılmaz bir kitap. Tam da bu sebeple defalarca/defaatle okunmalı ve her seferinde yeniden anlamlandirilan bir tat kalmalı geriye... "Ben ne okumustum?" hissine sıklıkla kapılabileceğiniz ender bir seyir defteri. Bir orada, bir şurada Plume... Plume sanki her yerde.Tavsiye ile okumuş olduğum bu kitap varoluşsallık üzerine yazılmış ve öznellik kokuyor. Adeta, keskin harflerle kazinmis bir çeviri...
Las Meninas'in Cüce(yüce) Menipo'suEdebiyat
Kitapta anlatılanlar bazen öylesine gerçek bazense öylesine ince kurguyla örülmüş ki hangisine inanacağınizi şaşiriyorsunuz...Kurmaca olan kısımlar bile sanki gerçekten yaşanmış gibi...Modernist yazarın, okuduğum bu ilk kitabından oldukça etkilendim. Aile, kadın, evlilik, gibi kavramlar ve mitolojik ögeler bu kitapta derinlemesine işlenmiş; yoğun karakter analizleri yapılmış. Freud'un psikanaliz yönteminden yararlanilan bu hikâye, alaycı ve eleştirel tutumuyla hafızanıza adeta kazınıyor. Zenime karakteri, her ne kadar yaşarken varolmak veya tanınmak istemese de okununca hiç unutulmayacak türden biri. Bir kere hayatınıza girdiyse eğer...
Zenime idi adı.Görüştüğü kişiler bir elin beş parmağını geçmezdi Zenime Hanım'ın: En çok görüştüğü komşusu bir Hatçabla vardı. Eril baskıyı sorgulamayan, kabul eden, değişime ayak direyen ve oruç tutmadığı için kocası tarafından dövülerek öldürülen Hatçabla! Bir de çok sevdiği oğlu Yıldırım, Hatcabla'nın. Kitabın başında "Yazarın Notu" kısmında söylediğine göre; Zenime Hanım, Erbil'in de yazlık köy evi komşusu idi. Ara sıra sohbet ederlerdi. Erbil, komşusunun hayat hikayesini anlattığı bu kitaba, giriş notu ile okuru, ne okuyacağina hazırlıyordu bir bakıma.Yazar yine bir gün komşusuna gittiginde Zenime, kendisine ölmeden evvel sayfa sayıları ve tarihi belli olmayan sararmış bu dağınık kağıtları toplatmış ve yazdıklarını ona emanet etmişti. Kitabın bir adı da yoktu elbette. Yazar, kendisi belirlemişti "Cüce" ismini. Zenime Hanım yalnız, zengin ve kültürlü,tahminen doksanlarında bir kadındı. Yaşarken yok saydığı hayatının kitaplaştirilmasını Erbil' e bırakmıştı.