Anayurt Oteli
Yusuf AtılganYazar:
Yusuf Atılgan
Tahmini Okuma Süresi:
4 sa. 5 dk.
Sayfa Sayısı:
144
Basım Tarihi:
1987
İlk Yayın Tarihi:
1973
Yayınevi:
İletişim Yayınları
Orijinal Dil:
Türkçe
Orijinal Ülke:
Türkiye
Ülke:
Türkiye
Dil:
Türkçe
Format:
Karton kapak
Diğer Baskılar
7 diğer baskı · Tümünü Göster
Anayurt Oteli
31bin okunmaCan Yayınları · Şubat 2023 · 128 s.
Anayurt Oteli
5,3bin okunmaYapı Kredi Yayınları · Nisan 2017 · 111 s.
Anayurt Oteli
290 okunmaCan Yayınları · Şubat 2025 · 128 s.
Anayurt Oteli
274 okunmaYapı Kredi Yayınları · 2003 · 129 s.
Anayurt Oteli
160 okunmaBilgi Yayınları · 1974 · 173 s.
Anayurt Oteli
62 okunmaİletişim Yayınları · 1987 · 144 s.
Reklam
Yorumlar ve İncelemeler
Adı Zebercet. Kasabalı, otel işletmecisi, otelin kâtibi. Otel dediysek de eski bir konak burası.Doğduğu ev, sonradan otele dönüştürülmüş, evrilmiş. Zamanında büyük bir yangından geriye kalan (tek sağ kalan) bir yapı. Zebercet' e kalan ailesiz, terkedilmiş yuva olamayan çatı...Keçecizadelerden Rüstem'in oğlu olup otelin kazancının kendisine gönderildiği Faruk Keçeci'nin işletmesi olan bir yer. Yanında çalışan Zeynep, arada bir kalmaya gelen müşteriler...
Düşünün ki! Bir 28 Kasım günü yedi aylık iken dünyaya gözünü açmış bir bebek...Anne karnına erken veda...Kendisine tahammülsüzlüğün baslangici. Minicik, pamuklara sarılası...Öylesine hassas, öylesine korunmasız bir beden... Adını bile ailesi değil, onu doğurtan kadın koyuyor. Pek de değerliymiş gibi: Zebercet! Kendisini Keçecizadelerin son bireyi olarak görmek istese de, konaktaki bir beslemenin çocuğu o... Annesi Saime' yi ilkokul yıllarında iken, babasını ise askerlikten döndükten hemen sonra kaybediyor. Babasi ölünce onun yöneticiliğini, otelin tüm sorumluluğunu üstlenip kendince sıradan hayatını sürdürmeye çalışıyor. Otelden pek çıkmıyor. Yalnız takiliyor. Çocukken çok kez arkadaşlarınca aşağılanmış, çelimsiz bir zavallı. Önemsiz hissettirilmiş, horgörülmüş, dışlanmış bir kimlik. Önceleri pek aldırış etmiyor. Farklı cinsel eğilimleri, gizli sapkınlıkları, bastırılmış duyguları var. Gerekmedikçe konuşmuyor Zebercet, iletişimsiz vs. Çayını yemeğini yapan otel çalışanı ortalıkçı Zeynep' e kendini değerli hissettirmeye çalışıyor. Karşılık bulamiyor. Varlığının kabul edilebilirliğini,sindirilebilirliğini, onaylanmayı istiyor. Olmuyor. Bu hayatı boyunca böyle devam etmiş.
Günlerden bir gün, gecikmeli Ankara treni ile otele gelen kahverengi mantolu, kısa topuklu ayakkabısı olan kahverengi gözlü, sivri burunlu
Sürekli düşünen ve sorgulayan her insanın içinde zebercet vardır. Yalnızca tutanağı olan insanlar zebercet olmaktan kurtulur.
.................................
Zebercet
Anayurt Oteli Yusuf Atılgan'ın 1973 te yayımlanan ikinci
romanı. Roman uğruna arkadaşlarımla baya tartışmalara girdim. Roman başında çok anlaşılmaz geldi. İlk 10 sayfa çok uzun cümleler, sürekli araya giren ve neredeyse bir sayfa süren ara sözler anlamı kapatmıştı. Lakin 10 sayfadan sonra kitap şu gibi akmaya başladı. Zebercet'in gündelik hayatında yaşadığı olaylar ile başlayan roman, gecikmeli Ankara treni ile gelen kadının kalmasından sonra değişir. Zebercet'in yavaş yavaş zihinsel sağlığını kaybetmesi ve kendisini, ailesini ve toplumu sorgulaması romanda baya yer tutar. Romanda yer yer insanı rahatsız edecek seviyede cinsellik yer alır. Okumayı düşünenler bunu göz önünde bulundurup ona göre karar vermelidir. Yazar, psikolojik sıkıntılar yaşayan bir karakteri son derece başarılı bir şekilde anlatmış.
Anayurt Oteli Yusuf Atılgan'ın 1973 te yayımlanan ikinci
romanı. Roman uğruna arkadaşlarımla baya tartışmalara girdim. Roman başında çok anlaşılmaz geldi. İlk 10 sayfa çok uzun cümleler, sürekli araya giren ve neredeyse bir sayfa süren ara sözler anlamı kapatmıştı. Lakin 10 sayfadan sonra kitap şu gibi akmaya başladı. Zebercet'in gündelik hayatında yaşadığı olaylar ile başlayan roman, gecikmeli Ankara treni ile gelen kadının kalmasından sonra değişir. Zebercet'in yavaş yavaş zihinsel sağlığını kaybetmesi ve kendisini, ailesini ve toplumu sorgulaması romanda baya yer tutar. Romanda yer yer insanı rahatsız edecek seviyede cinsellik yer alır. Okumayı düşünenler bunu göz önünde bulundurup ona göre karar vermelidir. Yazar, psikolojik sıkıntılar yaşayan bir karakteri son derece başarılı bir şekilde anlatmış.Çok tehlikeli şeyler yazıyorum...1000Kitap
Puan vermedi
Spoiler içermektedir:
Kitapta işlenen temel konulardan biri olan 'bastırılmış cinsellikle', kitabın müstehcen içerik nedeniyle 100 temel eser arasından çıkartılmış olması durumu sebep-sonuç ilişkisi bakımından çok anlamlı..
Yusuf Atılgan bu kitabı için 'çok tehlikeli şeyler yazıyorum, göreceksiniz' demesine rağmen kendisini ciddiye alan tek kişinin eski Milli Eğitim Bakanı Hüseyin Çelik olması bir başka anlamlı durum...
Sebeplerimiz farklı olmakla birlikte MEB'in bu kararını yerinde buluyorum. Kitap o kadar çok psikolojik ve felsefik bir derinliğe sahip ki günümüz ortalama bir lise öğrencisinin kitabı bütünüyle anlayabileceğinden emin olamıyorum. Günümüz üniversite mezunu ve belirli bir okuma background'ına sahip okurların bile (kendimi ayrı tutmuyorum) kitabı anlamakta güçlük yaşadığını buradaki incelemelerden görebiliriz.
Kitabı dümdüz okursak, okuma deneyimimiz Zebercet isimli anti kahramanın yaptığı iğrençliklerden gelen mide bulantısından ibaret kalacaktır. Ayrıca eski konaktaki karakter bolluğundan başınız dönebilir. Kim kimin dayısı, yengesi, annesi, kahyası, abisi... olayı çözmek için ALES sözel mantık sorularındaki gibi şekil şema çizmeniz gerekir. Yusuf Atılgan 'kitabımı herkes okuyamasın, her okuyan anlayamasın diyerek elit bir okur kitlesine ulaşmayı amaçlamış sanırım. Bu karakter ve kuram bolluğunun başka bir açıklaması olamaz.
Zebercet'in dünyası ölü tanıdıklar ve yaşayan yabancılarla dolu. Annesi, babası ailesi hayatının erken bir döneminde yaşamlarını yitirmişlerdir. Konaktan dönüştürülen otelde, hayatının öncesinde olmayan sonrasında da olmayacak yabancılarla yaşamaktadır.
Zebercet'in bir dünyası bile yok aslında. Sesine yankı bulmaya çalışan 52 Hertz balinası gibi yaşamaktadır. Sürekli farkedilmek istiyor, bıyığı için "sabah var mıydı?"
İnsanın kilidini açabilecek bir anahtar var mı?Edebiyat
Son 10 gündür bu kitapla yatıp kalkıyorum desem yalan olmaz... Okuma serüvenimde bu kitap bir kilometre taşı oldu benim için. Nedenlerini dilim döndüğünce anlatmaya çalışacağım. Çünkü anlatacak gerçekten çok şey var bu kitapla ilgili. Hepsini bir incelemeye sığdırmak mümkün olamayacağı için kendimce önemli gördüğüm bazı konuları masaya yatıracağım... Hazırsanız başlayalım o halde:)
----------------------
Ara sıra fırsat buldukça tekrar okumalar yapmaya çalışıyorum. Öyle ki, 15-20 yıl önce okuduğumuz bazı kitaplar zaman aşımına uğrayarak bugün hiç okumadığımız kitaplarla eşit seviyeye gelebiliyor. O yüzden kendinizce özel olduğunu düşündüğünüz bazı kitapları yıllar sonra tekrar elinize almanızda fayda var! Nereden nereye geldiğinizi ölçmek için de güzel bir test oluyor bu tekrar okumalar... Ben açıkçası kendi adıma çok katkısını görüyorum...
Uzun zamandır yeniden okumayı düşündüğüm iki kitap vardı kafamda; Albert Camus'nün 
Yabancı 'sı ve Yusuf Atılgan'ın 
Anayurt Oteli ... İki kitabın da ilk okunmaları üzerinden en az 15-20 yıl geçti...
Çok bilinçli bir tercih değildi benimki ama iki eseri de okuduktan sonra anladım ki, ard arda okumak için bundan daha güzel bir ikili az bulunurmuş gerçekten de :)
Zaten akademik çevrelerde ve benzeri araştırma gruplarında, özellikle 'karşılaştırmalı edebiyat' denildiğinde en çok okunan ve incelenen kitapların başında geliyormuş bu ikili... Gerek yazarlarının hayata bakış açısı, gerek karakterlerin orijinalliği, farklı bir iç dünyaya sahip olmaları ve yaşamlarında kesişen pek çok benzerlik, karşılaştırmalı okumalar için harika malzemeler sunuyor size... Meursault ve Zebercet için evrensel edebiyatın iki kardeşi veya iki sırdaşı tabirini kullanabiliriz:)
Diğer
Yabancı 'sı ve Yusuf Atılgan'ın Anayurt Oteli ... İki kitabın da ilk okunmaları üzerinden en az 15-20 yıl geçti...
Çok bilinçli bir tercih değildi benimki ama iki eseri de okuduktan sonra anladım ki, ard arda okumak için bundan daha güzel bir ikili az bulunurmuş gerçekten de :)
Zaten akademik çevrelerde ve benzeri araştırma gruplarında, özellikle 'karşılaştırmalı edebiyat' denildiğinde en çok okunan ve incelenen kitapların başında geliyormuş bu ikili... Gerek yazarlarının hayata bakış açısı, gerek karakterlerin orijinalliği, farklı bir iç dünyaya sahip olmaları ve yaşamlarında kesişen pek çok benzerlik, karşılaştırmalı okumalar için harika malzemeler sunuyor size... Meursault ve Zebercet için evrensel edebiyatın iki kardeşi veya iki sırdaşı tabirini kullanabiliriz:)
DiğerAnayurt Oteli - Zebercet
(Spoiler içerir)
Zebercet’i anlayabilmek için geçmişini üçe ayırabiliriz. Otelin geçmişi, annesinin geçmişi ve bu ikisini bünyesinde taşıyan kendi geçmişi.
Otelin Geçmişi:
- Zengin Rumların oturduğu bir semtte yanmadan kalan yapılardan birisidir. (Yangın felaketinden kurtulmuş bir yapı olup başka bir milletin, kültürün izleri taşır. İsminin de Anayurt Oteli olması kendi içinde bir tezatlık oluşturur.)
- Bir eşraf konağı iken otele çevrilmiştir. (Bir evken herkesin gelip kalabildiği bir yapıya çevrilmiştir. Bu yüzden Zebercet için sıcak bir yuva olmaktan yoksundur. İyi bir aile ilişkisi kurulmasına ket vurmuştur. Zebercet’te yurtsuzluk, evsizlik, kimsesizlik duygularını doğurmuştur.)
- Otel yazısının bir ucunun toprağı göstermesi. (Otelde ölenlerle, öldürülenlerle ve sonunda Zebercet’in intiharıyla birlikte daha anlamlı hale gelir.)
- Babasının otelde ölmesi ve otelin bahçesinde yıkanması. (Ölüm ve otelin birbiri ile sürekli ilişki içinde olması.)
Annesinin Geçmişi:
- Babasının bilinmeyişi. (Zebercet’in soyunun nereye dayandığını bilmemesi, bu belirsizlik çevresine yabancılaşmasına ve yalnızlaşmasına neden olmuştur. Çünkü nereden geldiğini bilmek, o kişi ölü olsa dahi, yeryüzünde bir yerinin bir bağının olduğunu hissettirir. Bu yüzden Zebercet sürekli kendi içinde varoluş savaşı verir. Onun da burada olduğunun fark edilmesini ister. Bıyığını kestirdiğinde “Sabah var mıydı bıyığım?” (Atılgan, 2019, s.29) diye sorması bu yüzdendi.)
- Annenin Zebercet’in çocukluğunda geçmişiyle ilgili şeyler anlatması. (Annenin kardeşinin gayrimeşru bir ilişkisinin olduğu iması ve ardından 19 yaşında intihar etmesi, oğlunun intiharına dayanamayan annenin ölümü, Nurettin Bey’in Mevlevihaneden erken çıkmasının ardından ölmesi, konağın
Yusuf Atılgan’ın “Anayurt Oteli” sade görünen ama içinde derin yalnızlıklar ve varoluş sancıları taşıyan bir roman. Her şeyden önce bu kitap bir karakterin iç dünyasında geçen, sanki bir oda gibi kapalı, dar ama yankı dolu bir yolculuk. Zebercet karakteriyle tanıştığın ilk anda, onun sıradanlığına biraz mesafe koyuyorsun belki; ama sonra o sıradanlık içinden öyle ince bir yalnızlık, öyle sessiz bir çığlık yükseliyor ki, istemeden onunla empati kurmaya başlıyorsun.
Zebercet’in yaşadığı otel, aslında onun ruhunun ta kendisi gibi. Sessiz, loş, tozlu ve zamanın durmuş gibi aktığı bir yer. Otelin içindeki düzen ve tekrar, onun yaşamına da sirayet etmiş. Aynı saatlerde çay içen, aynı yatakta yatan, aynı bakışlarla pencereden dışarı bakan bir adam… Bu rutinin bozulmasıyla, özellikle “bir gece kalan kadın”ın gelişiyle beraber iç dünyasında başlayan o kıpırtı, bastırdığı arzuların ve özlemlerin bir dışavurumu haline geliyor. Zebercet’in kadınla yaşadığı şey bir ilişkiden çok, bir hayalin, bir arzunun ete kemiğe bürünmesi gibi.
Yusuf Atılgan burada öyle dikkatli yazmış ki, karakterin en küçük iç geçirmesi bile bize bir hayat felsefesi sunuyor. Örneğin Zebercet’in aynaya bakışı, kendi yüzünde kayboluşu, zaman zaman kendi varlığına bile yabancılaşması… Bunlar sadece bir adamın yalnızlığı değil, aynı zamanda toplumun dışına itilmiş, sevilmemiş, istenmemiş bir insanın “ben de varım” çığlığı gibi.
Dil konusunda da Atılgan çok cömert değil ama bu bilinçli. Kısa cümlelerle, durağan ama vurucu anlatımıyla Zebercet’in içsel sıkışmışlığını daha da yoğun hissettiriyor. Roman boyunca bir aksiyon beklentisi doğuyor ama bu aksiyon duygusal ve zihinsel düzlemde gerçekleşiyor.
Son sayfalara doğru Zebercet’in karanlık yönleri daha çok belirginleşse de, bu bir “kötülük” değil de adeta
Anavatan oteliEdebiyat
Artık canım inceleme yorum falan yazmak istemiyor zebercet karakteri gibi ruhum daralıyor ama yine de yazayım.
6.8 puanı var daha önce 
Aylak Adam eserinde söylediğim gibi 
Oğuz Atay'ın fazlasıyla etkilendiği kalem bu kalem. Yusuf Atılgan ve Oğuz Atay bunlar aynı yazım kalemi tarikatına üye oldukları halde Oğuz Atay popüler olduğu için insanlar anlamasa da yüksek puanlar veriyorlar. Bu eseri de yerin dibine gömüyorlar. Sıfır okursunuz. Sadece oguz atay okumadım dememek için okuyorsunuz hepsi o. Nasıl sevmezsin demesinler diye de yüksek puan veriyorsun.
Neyse Yusuf Atılgan vikipedi aracılığıyla araştırdığıma göre gerçek kişiler ve gerçek mekanları sadece isimlerini değiştirerek romanlarını yazıyor. Romanda şehir ismi geçmese de buranın Manisa olduğu anavatan otelinin gerçek varlığı bu otelin sahibinin adı zebercet oğlunun adı Ahmet olduğu sadece isimler yer değiştirmiş otelin adı da anayurt oteli olarak değiştirilmiş. Yazar bu otelde defalarca kalmış şimdi otel yerinde anavatan adında bir apartman bulunuyor. Bunları bilince roman başka bir anlam kazanıyor.
Zebercet 7 aylıkken doğmuş ve bu bile çocukluğundan beri başına kakılan psikolojik baskı altında kalmış bir karakter. Her şey normalken otele kimliksiz bir kadın gelir ve baskılanan duygular açığa çıkar beklenen olmayıp gelmeyince karakterimizi bir ruhsal krize sürükler. İnsanın nedensiz de suç işleyebileceğini bize gösterir kendi mahkemesini kafasında kurar kendini yargılar. Cinayet işleyip takındığı tavır kan dondurucudur çünkü 
Suç ve Ceza'nın Raskolnikov'u gibi yataklara düşüp bunun azabını çekmek yerine sokaklardadır. Raskolnikov bir amaç uğrunda aklı başında cinayet işlerken Zebercet aklını kaybetmiş bir psikolojik cinnet geçirdiği bellidir. Eser çarpıcı bir son sahne ile son bulur. İntihar ederken oteli ateşe verip kaçıp gitmeyi de düşünür
Aylak Adam eserinde söylediğim gibi Oğuz Atay'ın fazlasıyla etkilendiği kalem bu kalem. Yusuf Atılgan ve Oğuz Atay bunlar aynı yazım kalemi tarikatına üye oldukları halde Oğuz Atay popüler olduğu için insanlar anlamasa da yüksek puanlar veriyorlar. Bu eseri de yerin dibine gömüyorlar. Sıfır okursunuz. Sadece oguz atay okumadım dememek için okuyorsunuz hepsi o. Nasıl sevmezsin demesinler diye de yüksek puan veriyorsun.
Neyse Yusuf Atılgan vikipedi aracılığıyla araştırdığıma göre gerçek kişiler ve gerçek mekanları sadece isimlerini değiştirerek romanlarını yazıyor. Romanda şehir ismi geçmese de buranın Manisa olduğu anavatan otelinin gerçek varlığı bu otelin sahibinin adı zebercet oğlunun adı Ahmet olduğu sadece isimler yer değiştirmiş otelin adı da anayurt oteli olarak değiştirilmiş. Yazar bu otelde defalarca kalmış şimdi otel yerinde anavatan adında bir apartman bulunuyor. Bunları bilince roman başka bir anlam kazanıyor.
Zebercet 7 aylıkken doğmuş ve bu bile çocukluğundan beri başına kakılan psikolojik baskı altında kalmış bir karakter. Her şey normalken otele kimliksiz bir kadın gelir ve baskılanan duygular açığa çıkar beklenen olmayıp gelmeyince karakterimizi bir ruhsal krize sürükler. İnsanın nedensiz de suç işleyebileceğini bize gösterir kendi mahkemesini kafasında kurar kendini yargılar. Cinayet işleyip takındığı tavır kan dondurucudur çünkü Suç ve Ceza'nın Raskolnikov'u gibi yataklara düşüp bunun azabını çekmek yerine sokaklardadır. Raskolnikov bir amaç uğrunda aklı başında cinayet işlerken Zebercet aklını kaybetmiş bir psikolojik cinnet geçirdiği bellidir. Eser çarpıcı bir son sahne ile son bulur. İntihar ederken oteli ateşe verip kaçıp gitmeyi de düşünür
Zebercet, Anayurt otelinin hem katibi hem de tek sahibi.
Kitaptaki bütün kurgu Zebercet üzerine yazılmış. Kitapta Zebercet'in iç dünyasına değinen yazar, kahramanın iç dünyasında kendisini bulma çabasını, çevresi ile yaşadığı iletişim problemlerini ve otel yaşamını konu alıyor.
Zebercet karakteri içe dönük, aklında tehlikeli fikirleri zaman zamam eyleme döken, yalnız yaşayan bir karakterdir. Kitabı okurken karakterin psikolojik sorunları olduğunu anlayacaksınız. Bunun temelinde de sevgisizlik, yalnızlık yatar.
Obsesif Kompülsif bozukluğuna sahip insanlar, takıntıları olan, sürekli aynı düşüncelerini tekrarlayan ve bu düşüncelerine inanan kişilerdir. Zebercet'in de durumu tam olarak budur.
Romandaki diğer önemli karakterler ise; Emekli Albay, ortalıkçı kadın ve gecikmeli Ankara treni ile gelen kadın.
Yazar, dışarıdan normal bir insan gibi gözüken Zebercet'in bilinç altında yaşadığı cinsel sorunlar ve akıl sağlığının yerinde olmamasını Freud'un yöntemlerini kullanarak bizlere aktarıyor.
Kitabı okuması sizi biraz zorlayabilir, depresif duygular sizi sıkabilir. Fakat çevremize baktığımızda Zebercet'e benzeyen insanların çoğaldığını görüyoruz. Ve bu tip insanların temelinde yatan en büyük sorunun sevgisizlik olduğunu çok iyi anlıyoruz.
Keyifli okumalar dilerim...
Bu neydi şimdi böyle, ne okudum ben ya?Edebiyat
Kitabın ilk yarısı mide bulantısı, ikinci yarısı da beyin bulantısı ile geçti. Ne anladım, ne kazandırdı bu kitap bana? Büyük bir hiç.
Kitabın yalnız kahramanı olan, libidosu tavan yapmış Zebercet bıkkınlık ve tiksinti verici iğrenç bir karakterdi. Bu kitabın yorumunda psikolojik yabancılaşma ve yalnızlık temasını işlediğini yazmışlar ama ben katılmıyorum. Bu yalnızlık değil, bu yokluk.
Yalnızlık sadece bedensel bir şey değildir. Ruhsal yalnızlık üzerinde fazla durulmayıp fiziksel yalnızlığa odaklanılıyorsa buna yalnızlık demek durumu yeterli olarak ifade etmeyecektir. Dolayısıyla bu karakter yokluk içinde.
Kitabın ilk yarısı Zebercet'in dağa taşa hallenişinden dolayı mide bulantısı ile ikinci yarısı da kimin ne olduğunu bir türlü anlamadığım akrabalardan dolayı beyin bulantısı ile geçti. Kitaptaki yarım sayfalık bir sayfalık cümlelerin de bu beyin bulantısında etkisi büyük. Okurken; noktalar kara borsaya mı girdi diye içimden sordum yazara.
Yusuf Atılgan'ın Aylak Adam romanını okuyup beğenmiştim, bu kitabını da epeydir merak edip okumak istiyordum. Ama okumaya başlamadan önce kitapla ilgili araştırma yapmadım, okumaya başladığımda ise buna çok pişman oldum. Kitaba başladıktan sonra konu iğrenç geldi ve bu kitap nasıl 100 Temel Eser arasında olur diyerek araştırdım. 100 Temel Eser arasında olarak bildiğim 
Anayurt Oteli' nin aslında 2008 yılında müstehcen içerik nedeniyle çıkarılmış olduğunu öğrendim.
Bu da bana bir ders oldu, bir yazarın bir kitabını beğendim diye başka bir kitabını araştırmadan okumaya başlamayacağım artık.
Bu kitap, okuduğum en iğrenç kitaplar arasında yerini aldı malesef. Üç puanı da, alıntısını yaptığım cümlelerin hatrına verdim. Güzel kitapların güzel satırlarında buluşma ümidiyle, kitapla kalın kitap dostları.
Yusuf Atılgan'ın Aylak Adam romanını okuyup beğenmiştim, bu kitabını da epeydir merak edip okumak istiyordum. Ama okumaya başlamadan önce kitapla ilgili araştırma yapmadım, okumaya başladığımda ise buna çok pişman oldum. Kitaba başladıktan sonra konu iğrenç geldi ve bu kitap nasıl 100 Temel Eser arasında olur diyerek araştırdım. 100 Temel Eser arasında olarak bildiğim Anayurt Oteli' nin aslında 2008 yılında müstehcen içerik nedeniyle çıkarılmış olduğunu öğrendim.
Bu da bana bir ders oldu, bir yazarın bir kitabını beğendim diye başka bir kitabını araştırmadan okumaya başlamayacağım artık.
Bu kitap, okuduğum en iğrenç kitaplar arasında yerini aldı malesef. Üç puanı da, alıntısını yaptığım cümlelerin hatrına verdim. Güzel kitapların güzel satırlarında buluşma ümidiyle, kitapla kalın kitap dostları.Yazar Hakkında
Yusuf AtılganYazar · 9 kitap
Yusuf Atılgan (d. 27 Haziran 1921, Manisa - ö. 9 Ekim 1989, İstanbul) Türk roman ve öykü yazarı.
1936 yılında Manisa Ortaokulu'nu, 1939 yılında ise Balıkesir Lisesi'ni ve ikinci sınıftan sonra askeri öğrenci olarak devam ettiği İstanbul Üniversitesi Edebiyat Fakültesi Türk Dili ve Edebiyatı Bölümü'nü bitirdi. Nihat Tarlan'ın yönetiminde hazırladığı bitirme tezinin konusu Tokatlı Kani: Sanat, şahsiyet ve psikoloji idi. Aynı dönemde Akşehir'de Maltepe Askeri Lisesi'nde bir yıl edebiyat öğretmenliği yaptı. Üniversite öğrenciliği sırasında Türkiye Komünist Partisi'ne katılarak faaliyette bulunduğu iddiasıyla sıkıyönetim mahkemesince tutuklanarak ceza kanunu'nun 141. maddesi uyarınca hapse mahkûm edildi. altı ay Sansaryan Han'da, dört ay da Tophane Cezaevi'nde olmak üzere on ay hapis yattı.
26 Ocak 1946'da serbest kalmış, öğretmenliği elinden alınmıştır. 1946 yılında Manisa'nın Hacırahmanlı Köyü'ne yerleşerek çiftçilik yaptı. 1976'da İstanbul'a döndü danışmanlık, çevirmenlik ve redaktörlük yaptı. Yazımı devam eden "Canistan" adlı romanını tamamlayamadan 9 Ekim 1989'de kalp krizi nedeni ile İstanbul, Moda'da öldü.
Aylak Adam ve Anayurt Oteli adlı romanlarında psikolojik yabancılaşma ve yalnızlık temasını başarıyla işleyen bir yazar olarak tanındı ve modern Türk edebiyatının önde gelen ustaları arasında yer aldı. 1987'de Anayurt Oteli romanı, Ömer Kavur tarafından aynı adlı sinema filmi olarak çekildi.
