Tanrım, yaşam nasıl da böyle karmakarışık, böyle uyumsuz, böyle düzensiz olabilir? Yalan, kötülük, kıskançlık ve kin, insanlar arasında nasıl böyle varlığını sürdürebilir?
Durup dururken bir melodi gelir aklına, söylemeye başlarsın, sessiz, içinden yalnızca… Ve sende yaşadığı süre içinde tesadüfi, kötü, kaba, kasvetli ne varsa silip atar…