Ân oluyor kimse için vazgeçilmez bir insan olmadığını, birinin hayatından nasıl da kolayca çıkarılabileceğini ya da kendinin başkasından bir çırpıda nasıl uzaklaşabileceğini kavrıyorsun. Eşlik edenler, dostlar ve yârenler hep değişir, yalnızca birkaçı silinmez bir iz bırakır.
Her şeye rağmen umutsuzluğa düşmek, bizlere yakışmaz.
Gönüldür üzülür, hüzünlenir.
Lakin vakti zamanında karılan hamurun mayası da unu da sağlamdır. Ondan yapılan ekmeği pişiren fırın , zaman zaman yakabilir . Olsun yeter ki hamur sağlam kalsın.
Elbet aslına döner....