Demokratik çağların insanı, kendi eşiti olan komşusuna rıza göstermekte son derece isteksizdir. Onun aklının kendininkinden üstün olabileceğini kabullenemez.
Aslında eşitlik iki eğilim üretir: Biri insanları doğrudan bağımsızlığa yöneltir ve bir anda anarşiye dek sürükleyebilirken diğeri daha uzun, daha gizli ama daha kesin bir yoldan köleliğe taşır.