Berkecan
@BekoTuran
Radyo, TV, Sinema
Müzisyen
Reich'ın bu öfke dolu şaheserini neden yazdığını anlamak için eserin yazıldığı dönemi eşelemeye gerek yok. Elbette, son derece kuvvetli bir eser olan Dinle Küçük Adam'ı yazıldığı dönemi bilmeden de ele alamayız. Fakat benim söylemek istediğim; küçük adamlar tarih boyunca farklı yerlerde, farklı durumlarda; farklı şekillerde var oldular. Tarih akmaya devam ettikçe de bambaşka şekillerde var olacaklar. Bizler buna tanıklık edeceğiz, bu değişmeyecek, belki de yıllar boyunca. Değiştirebileceğimiz şey bunu nasıl yapacağımız. Bir küçük adam olarak mı, yoksa bir büyük adam olarak mı?
Reich, söylevini küçük adama yöneltiyor. Sözlerini dinlemesi gereken kişiye aktarıyor. Büyük adamlardan ise üçüncü kişiler olarak bahsediyor. O kadar çok noktaya değiniyor ki, okurken zorlanıyorsunuz. Bu zorlanmanın nedeni takip edememekten veya teknik açıdan zor olmasından kaynaklanmıyor. Çünkü "Dinle Küçük Adam" bunlardan hiçbiri değil. Zorlanıyorsunuz, çünkü gerçeklerle yüzleşmek ne zaman kolay oldu ki?
"Sevginin, iş ve bilginin vatanları, gümrük sınırları, üniformaları yoktur. Onlar uluslararasıdır, bütün insanları, her şeyi sarmalarlar."
Küçük adamların mutluluğu sahte, bilgileri yetersiz, işleri maskeli... Küçük adamlar bu yüzden kendi sınırlarını aşamazlar. Sınırlarının dışında kalan şeyler hakkında sadece çene çalabilirler. Sevginin varlığından haberdar olmalarına rağmen, hakkında hiçbir şey bilmezler.
"Sende gerçek büyük adamı tanıyabilecek his ve göz yok. Onun varlığı, acıları, özlemleri, kavgaları, senin için verdiği mücadeleler sana uzak ve yabancı şeylerdir."
Burada da söylenen gibi, büyük adamı tanımak için gereken şeyler küçük adamda bulunmaz. Küçük adam, konuşur. Bunu gözlemlemeden yapar. Küçük adamın lafları, başka bir küçük adamdan yarım yamalak alınmıştır. Küçük adam
📚🔔 Tatil zili çaldı!
Bir yıl boyunca verilen emeklerin ardından şimdi dinlenme, keşfetme ve yeni maceralara atılma zamanı. 🌞
Bu yaz bol kahkahalı, bol anılı ve elbette bol kitaplı geçsin. Tüm öğrencilere keyifli tatiller diliyoruz! 💙📖
Witcher dünyasına girdikçe etkisinden çıkılması zorlaşıyor. İlk kitabın etkisiyle dayanamayıp oyunları ön sıraya aldım, daha çevrilmemiş kitapların araştırmasını yapıp beklemelere koyuldum... Kitapları arka arkaya okumak istesem de yeni kitapların ne sıklıkla elimize ulaşacağını bilememek korkutuyor. Diğer kitapları beklerken sabrım taşmasın diye yavaş yavaş okumayı düşünmüştüm fakat Kader Kılıcı'nın hikayelerine girişince bunun çok da kolay olmadığını fark ettim. Anladım ki Sapkowski'nin farklı anlatım tekniğine ilk kitapta alışmışım ve bu sayede ikinci kitapta kendisiyle artık samimi olduk. Sapkowski, mizahını kendi yarattığı Witcher dünyasına öyle güzel adapte ediyor ki, modern zamandan beslenen eski bir destan buluyoruz karşımızda.
Hikayelerimizi sırtlarında taşıyan karakterlerimize aşinayız. Elbette yenileriyle karşılaşıyoruz ve onlara da alışmak zor olmuyor. İlk kitapta acemiliğimizi attığımız Witcher dünyası yavaş yavaş büyümeye başladı. Üçüncü kitabın da konusuna aşina olduğumdan, ikinci kitaptaki bazı hikayelerin bir sonraki kitabın oluşumunda ne kadar söz sahibi olduğunu anladım. Hazırlanışa bakılırsa üçüncü kitap da büyük bir cümbüş bekliyor bizleri.
Geralt, kendini ne kadar geri çekse de karakteri hakkında bizlere ipucu veriyor. Onu tanımanın bu kadar zor olması aslında karakterinin zeminini kuvvetlendiren bir durum. Geralt güçlü bir karakter, kabuğunu kırmak için çaba harcamazsak bu ona haksızlık olur. Geralt'ı diğer karakterlerimizin gözünden tanıyabilmek de bir karakterin tanıtımını güçlendirebilecek en önemli unsurlardan.
Kader Kılıcı tempoyu yükseltiyor, karakterlerle bağımızı güçlendiriyor ve bizleri serinin bir sonraki ayağına sabırsızlıkla davet ediyor. Bizleri eğlendiren, duygulandıran ve damarlarımıza adrenalin pompalayan bir eser Kader Kılıcı.
İçinde bulunduğun bataklıktan seni çıkaracak durumda değilim. Bunu yapabilecek tek insan sensin.
