İnsan hiçbir şeyin kaybını "olabilirdi"lerin kaybı kadar derinden duyumsamaz. Hiçbir nostalji, asla gerçekleşmemiş olan şeylere duyulan nostalji kadar acı vermez.
Olmayı hayal ettiğim kişi, olmak istediğim kişi kendini dayatıp kendililik algımı çarpıtıyor, hafızamı ve anılarımı bozuyor, kendimi kendimi anlamaktan uzak hale getiriyor.