Melike
@Bencemelikece
99 okur puanı
Temmuz 2017 tarihinde katıldı
İnsan, varlığının amacını hatırlayacak yapıda, kendi kitabını okuyacak kıratta. Gel oğul, yapma. Kesme gerçeğinle arandaki bağı.
Yabancı kılma kendini kendine, özüne zulmetme. Duru aklını örtbas edip de kalp bilgini görmezden gelme. Fıtratının çizdiği yönden geri dönme. Yükü yüreğinden kaldır. Anlamından çok yaşamayı sevme. En fazla da isteklerin cevaplanmadığında, yaşam, seni kibrinden arda kalan darlıkta kıstırdığında, ne olduğunu hangi maksada hizmet ettiğini hatırla.
“Kötü bir anıyı unutmanın en iyi yolu güzel bir tanesiyle değişmektir.”
Bu çıkarcı düzen,bu yolda başarıya ulaşmak için bütün insanların"tüketen hayvanlar"a dönüşmelerine çalışır ve bütün milletlerin kendi kişilik ve bağımsızlıklarını oluşturan tüm manevi,dini,milli ve tarihi aselet ve özelliklerinden arındırılmasına,bütün insanlığın klişeler halinde dayatılan tek bir örneğe göre kalıba dökülmesine çabalar.
Ama bilmek ve şahit olmak en büyük mutluluktur. Macera ise büyük bir ibadettir; çünkü O'nun eserini tanımanın başka bir yolu olduğunu görebilmiş değilim.
Habil.
Böyle bir çile. Çekilir gibi değildi. Çilesini güzelleştirdi.
Başı önünde, gözleri hâlâ yerde, yaprakların, dökülmüş elma çiçeklerinin üzerinde.
Ben sana elimi kaldırmam, dedi.
Konuşuyordu ama orada değil gibiydi.
Zalim olmaktansa mazlum olmak yeğdir bana.
Sesi çok uzaklarda akan derin nehirlerin sesi,
ya da gecenin arka arkaya gelen en kapalı vakitlerinin sesi gibiydi.
Eziklik yoktu bu seste. Bambaşka bir güçle güçlü bir sesti.
Dirençsiz değil direnmesizdi.
Dirençsizlik, acizliğin gaflet hali.
Direnmesizlik: Teslimiyet tesellisi.
camdan bakarken camı gören bendeniz
bu ateşi niçin yakıyorum buraya
kaçan bir gol kadar üzülmedik değil mi?
ölürken çocuklar o güzel afrikada
(İbrahim Tenekeci)