Hemingway’in insani duyguları ve düşünceleri bu kadar etkili şekilde aktarabilmesine hayranlık duydum. O duyguları sadece okumadım, yaşadım, bazen de sürekli hissettiğim ama adı olmayan duygularıma tercüman olan cümleleriye karşılaştım ve burnumun direği sızladı. Savaşın, insanların hisleri, hayalleri ve korkuları karşısındaki kayıtsızlığına, savaş halinde kendini kaybeden koca bir insanlığa, savaşanların sürekli yaptığı vicdan muhakemesine, onun anlatımıyla şahit olmak, yani bu kitabı okumak, bir ayrıcalıkmış gibi hissettim. Kitap 635 sayfa boyunca sadece 4 günü anlattığından zaman zaman sıkıldım tabii, ama o kalbime dokunan birkaç cümle bile sıkıldığım kısımları göz ardı etmemi sağladı ve kitabın değeri gözümde hiç azalmadı. Gerçek bir şeyler hissetmek isteyenlerin mutlaka okuması gereken bir yazar Hemingway.