“Hayat yolu, sarsıcı yaşantılardan oluşma bir zincirdi; bu zincir, bütün yarımlıklarına direnen ve böyle yapmakla kendi kendinin yarımlığına hizmet ettiğinin ayırdına varamayan bir ruhun kahramanca kavgasını gözler önüne sermekteydi.”
“Nietzsche’nin deyişiyle “hakikat uğruna ruhsal açlık çekemeyen” insanlardan nefret ediyordu; hep yarı yoldan geri dönen, duraklayan, zayıflıktan kurtulamayan bu insanlar, ruhlarını ruha ilişkin gevezeliklerle avuturlar ve, akıl ruha sözde ekmek yerine yalnızca taş verdiğinden, sütte yumuşatılmış çöreklerden farksız dini, felsefe ve kurmaca duygularla beslerlerdi.”