Berfin Arzu
@Berfinarzu
12 okur puanı
Mayıs 2016 tarihinde katıldı
Söylenecek çok söz varken aynı zamanda yok gibi. Sanki tüm harfleri ve oluşturacağı kelimeleri Orhan Pamuk kendine saklamış bu kitaba hapsetmiş gibi. Tüm "gerçekleri" kitapta tüketmiş, geriye hiçbir şey kalmamış gibi. Tahmin ettiğiniz her şey satırların arasındaki boşlukta, sizin zihninizde ancak; yine de şaşırmaya hazır olun.
“Kötü bir anıyı unutmanın en iyi yolu güzel bir tanesiyle değişmektir.”
Hayatımda okuduğum en etkileyici sondu. Etkisinden uzun süre çıkamayacağıma eminim. Normalde kahramanın zayıf karakterli olmasına katlanamam. Ama altında o kadar güçlü bir neden yatıyorki... Bir akıl hastasının yaşadığı süreci, trajediyi, psikolojik buhranı, anılarını hissedecek hatta belki onunla birlikte yaşayacaksınız. Bu sizi ürpertecek. Naomi'ye kızacak onu bencillikle suçlayacaksınız. Sığındığı insanları tüm detayına kadar nasıl anlattığını göreceksiniz. Hayatını korumak için kendini kendinden sakladığını görüp öfkeleneceksiniz. Ama kitabın kapağını kapattığınızda Bu kitabı düşünmeden duramayacaksınız. Kelimelerin belki de bittiği değil; başladığı yere gelecek, empati kurmayı yeniden öğreneceksiniz.
Ne demek burası çok ıssız! Aşırı iyi bir mizahla yazılmış, orijinal bir kurguyla oluşturulmuş, başladığınız an bir gününüzü almayacak bir kitap. Normalde bir kere okuduğum bir kitabı kolay kolay elime almam ama canım sıkkın olduğunda açıp bir bölümünü okumak bile gülümsetiyor beni. Bence Andrews çok iyi bir yazar. Kesinlikle kurgunun içinde buluyorsunuz kendinizi. Herkes her kitap için dese de bunu asla öyle değil. Harfleri büyülü bir yazar. Sadece aklınızı değil sanki bedeninizi de kitabın sayfalarına sıkıştırıyor. Hala keşfedilmemiş olmasına çok üzüldüm. Kesinlikle okuyun! Asla pişman olmayacaksınız
Her hikayede bu kadarı olmaz dedirtecek türden şeylerden bahsetmiş yazar. Öyleki her hikayeden sonra google'ladım. Etkilendim, korktum ve dehşete kapıldım. Dünyaya daha farklı gözlerle bakmanızı sağlayacak bir kitap. En çok da yazarın katillerin bunları yapmasındaki sebebi aramasına ve sunmasına bayıldım. Dünyanın en nefret edilen gruplarından birini konu olarak seçmiş, risk almış. Onların da iyi ya da kötü bir hayatı olduğunu göstermiştir bize. İyi de yapmıştır. At gözlüğüyle bakmamak gerek dünyaya.
Distopyanın babası olan bir kitap. Bana bazı noktalarıyla Platon'un Mağara Allegorisini hatırlatan, günümüz yaşamını sorgulatan ve birçok noktada heyecana sürükleyen bir kitaptı. Kitabın filmi de varmış biraz izledim ama bazı kitaplar zihnimizde olmalı, bir kamera vasıtasıyla aktarılmamalı. Sorgulamayı, insan beyninin bir kırbacı olarak anlatıyor bence. Durduğu zaman zararsız bir parçayken havaya sallayıp şaklattığınızda büyük gürültülere neden oluyor. Öyle bir yerde, o kadar tadında bitiriyorki yazar kitabı; yerine koyup ayakta alkışlama isteğine karşı koyamıyor insan. Ray Bradbury çok ileri görüşlü bir yazar. Kendisi kulak içi kulaklıkları kitapta anlatıyor. Bence Apple fikri beğendiği için böyle bir kulaklık tasarladı. Sözü fazla uzattım. Okuyun, Düşünün, Sorgulayın ve Durmayın. Pişman olmayacaksınız
