Babam odadan '-Kim gelen?' diye sorar.'-B.''-İyi,iyi." Hepsi bu.Nerede kaldığımı bile sormazlar. Bu güvende sıkıcı,küçültücü bir şey var. Oysa biliyorum,babam üzülüyor. Saat beşi geçti mi aklına binbir kötü şey geliyor. Yine de 'Çocuklara güven ilkesi'nin dışına çıkmaz. Ah,babamın şu 'ilke'leri...
"Büyük bir ailenin içindeydim ama kendimi onların dışında hissediyordum."Dış kapının garip mandalı" idim sanki. Onlara ulaşamıyordum, onları canlandıran ruhun içine giremiyordum."
"Daha önce pek fazla okumuyordum. Kitaplar evimizde pek sık görülmezdi. Ekmegin daha önemli olduğu düşünülürdü. Karnımızı doyurmak zihinlerimizi doyurmaktan daha önemli bir işti."