Nereye gidersem gideyim aynı ait olamama boşunalık duygusu...
Benim için hiçbir önemi olmayan şeye ilgi duyuyormuş gibi yapıyorum.
Kendimi ya mekanik olarak ya da hayırseverlikten fakat hiçbir zaman bir yere varmadan çalıştırıyorum.
Beni cezbeden başka bir yer ve ben bu yerin nerede olduğunu bilmiyorum.
Kim bilir… Belki uzak bir günde, büsbütün başka insanlar olarak tekrar karşılaşırız ve belki gülüşerek birbirimize ellerimizi Uzatırız…
"Kökleri cehenneme kadar uzanmayan bir ağacın,dalları cennete yükselemez."der Carl Jung.
