Ne gazetelerde ne de radyoda
Ölümüm kimseye dert olmamalı.
Kim tanır zaten beni dünyada.
İnsanlar hergünkü gibi şen şakrak
Tabutum merkez efendiye giderken
Üç beş kişinin omzunda gıcırdayarak
Birkaç kişi başlarını eğsinler,
Sonra ardımda bakıp acıyarak;
-Bir garip ölmüş desinler...
Neden sonra farkına varıyorsun
Etrafındaki korkunç ıssızlığın.
Yâr olsun,dost olsun,ne arıyorsun,
Adresi belli mi vefasızlığın?
Aşk,dostluk!.. hepsi dökülür yapraklar!
Çıplak bir ağaç durgun suda aksin.
Yanlızlık dediğin hayatta başlar;
Kabir boyunca devam etmek için.