Yazısız bir kuralı vardı dünyanın. Kimse sesli dile getirmez ama herkes bilirdi. Bu dünyada annesinin sevgiye boğmadığı bir çocuğu hiç kimse yeteri kadar sevemezdi.
Ölen birini gömmek kolaydı. Kazılan bir mezara bırakılır, üzerine toprak atılırdı. Zor olan, yaşarken içinde ölenleri gömmekti. Ne gömecek bir mezar vardı ne de üzerine atılacak bir toprak.