BetülD.
@Betul_D
Dil ve Konuşma Terapisi
Lisans
İstanbul
116 okur puanı
Ekim 2020 tarihinde katıldı
Rosanna De Luca İtalyan mafya dünyasında doğmuş bir kız olarak çocuk yaşta evliliğe zorlanmış ve yıllarca işkence görmüştür. Kitabımız Rosanna'nın gözünü karartıp baş işkencecisini yani kocasını öldürmesiyle başlıyor. Üvey oğlu bunun üzerine Rosanna'yı öldürmek yerine gitmesine izin veriyor ve başrolümüz eski kocasının adamlarından Gabriel ile Amerika'ya kaçıyorlar. Bir sebeple ailesinin yanına İtalya'ya gittiğinde yine evliliğe zorlanıyor ama bu sefer Diego Servillo ile namı diğer Karga.
Öncelikle kitabın en başında Rosanna'nın üvey oğlu tarafından öldürülmemesini aşırı mantıksız buldum (öldürürse babasının "basit" bir kadın tarafından öldürüldüğü anlaşılırmış.). Kızı aynı şekilde öldürüp suikaste uğradılar diyebilirdi karakter. Çocuğun motivasyonu çok eksik. Onun dışında kitapla ilgili beklentim 
Neva Altaj 'i ve 
Acımasızlar serisini hatırlattığı için (Rosanna'da Melody'i gördüğümden) oldukça yüksekti fakat çok da karşılanmadı bu beklenti.
Başlangıçta gördüğümüz güçlü kadın figürü devam ettirilmedi. Tabii ki her insan gibi Rosanna'nın da yaraları var ve kurgunun doğası gereği bu yaraları Diego'nun sarması gerekli fakat karakterin yaptığı şeyler çözüm kısmına kadar çok az. Aynı şey Diego için de geçerli. Adamın mafya lideri adayı olarak gücünü, vasfını sadece işkence yaptığı bir yerde azıcık görüyoruz. Bir adı mafyaydı sanki. Özellikle kitabın isminin bile adamdan geldiğine bakılırsa...
Ya Gabriel? Yıllarca Rosanna'nın yaşadıklarına sessiz kalması? O da çocuktu denilebilir ama bence aşırı yetersiz bir sebep. Onun için her şeyi yapacak biri olarak anlatıldı adam ama o zamana kadar hiç bir koruma, sakınma içinde olmadı ve Rosanna kocasını öldürmeseydi sessiz kalmaya da devam ederdi bence. Yine motivasyonunu anlayamadığımız karakterlerden.
Karakterleri hiç benimseyemedim.
Neva Altaj 'i ve Acımasızlar serisini hatırlattığı için (Rosanna'da Melody'i gördüğümden) oldukça yüksekti fakat çok da karşılanmadı bu beklenti.
Başlangıçta gördüğümüz güçlü kadın figürü devam ettirilmedi. Tabii ki her insan gibi Rosanna'nın da yaraları var ve kurgunun doğası gereği bu yaraları Diego'nun sarması gerekli fakat karakterin yaptığı şeyler çözüm kısmına kadar çok az. Aynı şey Diego için de geçerli. Adamın mafya lideri adayı olarak gücünü, vasfını sadece işkence yaptığı bir yerde azıcık görüyoruz. Bir adı mafyaydı sanki. Özellikle kitabın isminin bile adamdan geldiğine bakılırsa...
Ya Gabriel? Yıllarca Rosanna'nın yaşadıklarına sessiz kalması? O da çocuktu denilebilir ama bence aşırı yetersiz bir sebep. Onun için her şeyi yapacak biri olarak anlatıldı adam ama o zamana kadar hiç bir koruma, sakınma içinde olmadı ve Rosanna kocasını öldürmeseydi sessiz kalmaya da devam ederdi bence. Yine motivasyonunu anlayamadığımız karakterlerden.
Karakterleri hiç benimseyemedim.
Reklam
Hayatımın en yoğun döneminde bambaşka bir ülkenin bambaşka bir zamanında bir ailenin yaşantılarını okumak çok sakinleştiriciydi. Hikaye içinde olaylar çok güzel yansıtılmıştı ancak bunlar dışında benim için bir şeyler eksikti. Eğer sizi eski zamanlara götürecek, daha gündelik bir hayatı ele alan bir kitap arıyorsanız aradığınız kitap budur diyebilirim. Uzun sürmesinin ve bende tesirinin az olmasının sebebi sanırım yalnızca benim için yanlış zaman olmasıydı.
Hepinize iyi okumalar dilerim, bir sonraki kitaplarda görüşmek üzere..
7'den 70'e insanların kafasında bir yer edinebilmis Frankenstein klasiğini geç de okumuş olmak benim için güzel bir deneyimdi. Baştaki çevirmen notunun yol göstericiliğiyle(Yiğit Yavuz'un kalemini çok beğendiğimi söylemeden geçmeyeyim.) Frankenstein isimli bilim adamımızın ve yarattığı 'iblisin' düşünce sistemini yazarımız çok iyi yansıtmış. Beni çok etkileyen kısımlar oldu. Özellikle "Adem'in olmam gerekirken düşmüş melek oldum." Frankenstein'in yarattığı canlıyı gördüğü ilk andan itibaren lanetlemesi, ondan nefret etmesi gerçekten çok ilginç. Yiğit Yavuz'un da dediği gibi başta bir bebek gibi masum ve umut doluyken insanların kendisine sırt çevirmesi onların kendisine gösterdiği korku, dehşet duyguları bir süre sonra o masumluğu götürüyor ve bir korku ürününe dönüşüyor. Onu suçlayabilmek bir yerde imkânsızlaşıyor. Çoğu suçun knedisini dünyaya getirip dünyaya kontrolsüzce salan Victor'da olduğunu düşünüyorum. Ona en başta şefkat verseydi bunların hiçbiri yaşanmayabilirdi. Ben iyi bir okuma döneminde değilken okudum ve ona rağmen hiç sıkmadı. Genel akış çok iyiydi. Bence kesinlikle okunması gereken bir klasik.
Frankenstein ya da Modern PrometheusMary Shelley · Türkiye İş Bankası Kültür Yayınları · 202021,7bin okunma
Öncelikle başta adamın çağ öncesi ana kuzusu tavırları beni tilt etti. Sanki her şey kötü bir eşek şakası gibiydi. Kızın her şeyi Instagrama sahte bir şekilde amaçsızca paylaşması, adamın annesinin düğünün her adımına karışmasına, kıza söylenen travmatik sözlerine ne olursa olsun kayıtsız kalması ve üstelik haklı olsa bile kızın kendisinin bile adamın tarafını tutmak için adam ne zaman hata yapsa kendi kendine gaslighting yapması BENİ ÇILDIRTTI ve bu davranışı hiç çözümlenmedi. Adam normal şeyler yapmadı ve bu şeyler kuru bir özürle bu kapandı gitti. Adamın annesine olan tavırlarının sonradan bu kadar değişmesi bana normal de gelmiyor. Bu kitap gerçekte olsa adam asla değişmezdi. Kitabın genel olarak gidişatı akıcıydı ama çok fazla eksik var, bu nedenle kitaba puanım 6/10
SPOİLER İÇERİR!
Öncelikle kitaba çok olmasa da umutla başladığımı bildirmek istiyorum. Sahra'nın Ahmet'e olan aşkı bana o kadar tatlı geldi ki... Ama Sahra saçma bir şekilde aşkını kalbinde saklamaya karar veriyor ki bilmiyorum kendini onun imkansızlığına adamış resmen. Kelebek karakterini başında Sahra'yla çok yakistirmistim ve açıkçası Emir olduğunu düşünüyordum. Emir karakterini hiç sevemedim. Kızın klasik watty uwusu hareketleri içimi şişirdi. Emir kızı sürekli sevdiğini söylüyordu ama bir bakıyorsun 2 kızı yatağına atmış. Karakterin Ahmet'i bu kadar sevdiğini iddia edip hem de Emir'e karşı bu kadar tepkisiz kalması beni çıldırttı. Ben başından sonuna kadar Ahmet'le olmasını istedim. Evet bazen aşırı saçma kıskançlığı oluyordu ama en azından düzgün bir kişiliğe sahip yani Emir'de hiçbir özellik yok. Kitap boyu kızın Emir'e hayır diyemeyişi, Kenan'ın davranışlarının sebebini anlamamış olması beni her saniye öldürdü. Bu arada yazarın kelebek karakterini neden Emir için Sahra'nın yanına gelen biri haline getirdigini anlamadım. Gayet Sahra'yı tanımadan ona aşık olmuştu. Mektuplarında çok net bir şekilde görünüyordu. Ama Emir'i duyduktan sonra 180 derece değişti ve açıkçası bu bana mantıksız geldi. Kısaca benim için hayal kırıklığı doluydu bu kitap. Belki öbür kitapta böyle olmaz dedim ama yorumlara göre Emir'le yakınlaşacak ve bu beni aşırı sinir ediyor. Ama kitabı gerçekten beğenen ve okumaya devam etmemi öneren olursa denerim belki. Ama şimdilik benim için rafa kaldırılmış bir kurgu.
Reklam