Yaşam bir zindandır. Türlü türlü zindanlar. Ama kimileri zindan duvarına resim çizer ve bununla oyalanır. Kimileri kaçmak ister, boşuna ellerini yara bere içinde bırakırlar. Kimileri de yas tutar. Fakat işin aslı hep kendimizi aldatmalıyız. Ama bir zaman gelir insan kendini aldatmaktan da bıkar…
On iki yıl boyunca beni bu hallere düşüren kişi misin sen? Zamanında bu dağ başında düşseydin elime, işin bitikti ama gel gör ki zaman ikimizin de elini arkadan bağladı artık.
Hayır, demek istiyorum ki ben hep düşündüm. Acaba iki dakika da olsa, iki kişi yan yana gelip bütün duygularını ve düşüncelerini açık açık söyleyemezler mi?