Yazar:
Cengiz Dağcı
Tahmini Okuma Süresi:
3 sa. 29 dk.
Sayfa Sayısı:
123
Basım Tarihi:
Ekim 2020
İlk Yayın Tarihi:
Ocak 2015
Yayınevi:
Ötüken Neşriyat
ISBN:
9789754373448
Ülke:
Türkiye
Dil:
Türkçe
Format:
Karton kapak
Türler:
Sıralamalar
Reklam
Yorumlar ve İncelemeler
Asûde uyu, Reginâ'm
Ben hâlâ senin bildiğin ben'im.
Cengiz Dağcı, Kalbîkul...
Yarım yüzyıllık sevdanın, ölümle ulaştığı sonsuzluk.
Cengiz Dağcı kalemiyle lisede tanışmıştım. "O Topraklar Bizimdi" eseri savaş kültürünü bütün gerçekliğiyle sunmuştu önüme. Kırımlı yazar, eserlerine yaşadıklarının izlerini yansıtmasa bu kadar gerçekçi sahneleri, bu kadar acıyı, bu kadar sürgün yıllarını, savaş naralarını hissettiren satırlara şahit olamazdık.
Regina'sıyla yüreğinin derinliklerini görebilmiş olmak şaşırtıcıydı benim için, savaş ve sürgün yıllarının getirdiği yorgunluk ve katılık yüreğine işlememiş aslında. Regina'sında bulmuş şifasını ve tesellisini. Onunla hayata bağlanmış, onda bulmuş yaşama tutunacak bir sebep. Sevginin iyileştirici gücünü bulmuş Regina'nın kollarında.
Öyle bir aşk ki Regina'nın vefatından sonra da, aynı tutku ve aşkla krizantem çiçekleriyle hemen her gün başucuna gidecek mezarını süsleyecek kadar, beraber geçtikleri yolları, parkları, bahçeleri yalnız başına gezerken hayalinde kolunda Reginası'yla yeniden anılarını yaşayacak, yaşatacak kadar.
Birilerinin Regina'sı olmak iki dünya için de en güzel mükafat olsa gerek...
Kalemine sağlık Cengiz Dağcı, su gibi aktı gitti satırlar. Kaleminin yumuşaklığı ve akıcılığı, duygu yoğunluğu ve gerçekçiliğiyle aşkın sonsuzluğa nasıl uzanabileceğini göstermiş oldun.
Aşk Sana Benzer·123 syf.·Edebiyat
9/10
2019 87. kitabı
Cengiz Dağcı okumaya başladığımda hakkında hiçbir şey bilmiyordum. 1998 yılının yaz aylarıydı ve Yoldaşlar’ı alıp okumuştum. Sonra büyük bir hızla devam ettim onu okumaya. Üniversite yıllarımdı. 2000’in yazında mezun oldum üniversiteden ve öğretmenliğe başladım. Şu an elimde duran Regina adlı kitabın üzerine yazdığım tarihe bakıyorum, 26 Aralık 2000 yazıyor. Gencecik, hayata umutla bakan, idealist bir öğretmendim o sıralar. Kitabı okuduğum zamanı çok net hatırlıyorum. Samsun’dan, çalıştığım başka bir ilin ilçesine giden otobüsteydim. Yaklaşık 3 saat sürecek olan yolculuğumda okumuştum bunu…
Aradan yıllar geçmiş… Zaman değişti, ben değiştim, çok şey değişti lakin Cengiz Dağcı’ya olan sevgim ve hayranlığım baki kaldı. Hatta daha arttı.
Şimdi tekrar okudum Regina’yı. Çok sevdiğim Cengiz Dağcı, bu kitabı yazdığında sevgili eşi Regina, vefat edeli bir yıl kadar olmuştu. Şimdi ise Cengiz Dağcı da yok aramızda.
Bu kitabın etkisi, Dağcı’nın hayatını bilmekten geçiyor. Çünkü henüz yirmili yaşlarının başında vatanı Kırım’dan kopmak zorunda kalan, İkinci Dünya Savaşı’nda esareti de cepheyi de gören ve nihayetinde savaş sırasında tanıştığı Polonyalı eşi Regina Kleszko ile birlikte İngiltere’ye mülteci olarak giden bir Kırım Türküydü Dağcı.
Regina’da bize eşini anlatıyor. Daha doğrusu “biz beraber geçtik bu yolu” dediği ve çok sevdiği eşini kaybedişinin ardından yazdığı notlar var. Sade bir hayat, mütevazı iki aşık ama çok büyük bir aşk var orada.
Dağcı’nın bazı satırları yüreğimize kurşun gibi değiyor; yakıyor, etkiliyor, hayran bırakıyor. Regina Kleszko, Dağcı’dan birkaç yaş büyüktü. 1999’un başlarında vefat etmiş. Dağcı, onun ardından 12 yıl daha yaşadı. Ama eksik ve yaralı yaşadı. Yazamadı bile…
Acılı, kültürlü ve mütevazı iki genç aşık olan bu çift, yıllar içerisinde çok
Asûde uyu, Regina...
"Benim aşkımı esir aldı senin aşkın.
Senin aşkını esir aldı benim aşkım.
Ve yarım yüzyıl ikimiz aşklarımızı paylaştık birbirimizle."
Yarım yüzyıl, neredeyse bütün bir ömrü paylaşmış Cengiz Dağcı eşi Regina Hanım'la ve 1998 yılında can yoldaşını ebedî hayata uğurlamış. Yaşlı bir adamın eşinin ardından tuttuğu bir yıllık hatıra defterini okuyorsunuz bu kitapla demek, kitap için yazılabilecek en basit cümledir.
Kitabın her bir sayfasında aşk vardır, yaşam vardır, özlem vardır, samimiyet vardır, yalnızlık vardır, memleket sevgisi vardır, emek vardır.
Sahici bir adam, sahici bir kadın ve sahici bir aşk...
Okuyunuz efendim, büyük bir sevginin tatlılığı içinizi kaplayacak, hüzün bunun yanında minicik kalacak.
10/10
2018 84. kitabı
Regina'm, bahar dalım, krizantem çiçeğim...
"Gidenin gelmediği bir dünya burası,
Bu yüzden;
İnsan gönlünde olana sığınır hep.
Gönlünüzde olan yanınızda ise ona sarılın."
Kim varsa sizi ayakta tutan, kim varsa varlığıyla her anınızı bahar bahçe yapan sarılın ona ve bırakmayın ömrünüz boyunca ve ömründen sonra da...
...
Ben ne okudum! Nasıl bir kitap okudum... Bu nasıl bir aşk, nasıl bir sevgi?
Cengiz Dağcı, İkinci Dünya Savaşı'nın tüm yükünü omuzlarında taşımış bir yazar. Vatanından uzakta, esirlikle, savaşla, doğduğu toprağa hasretle ve koskoca bir aşkla bir ömür sürmüş...
Ahh Regina!!
Regina, Cengiz Dağcı' nın savaş sırasında Polonya'da tanıştığı ve ömrünün sonuna kadar sevdiği biricik sevgili eşi.
Kitaplarını yazarken en büyük destekçisi!!
Bir tanecik kızı Arzu' nun annesi...
"... Sen benim eşimsin.
Hiçbir kimsenin yapamayacağı bir şeyi yaptın bana
Sen benim için bir kız çocuk doğurdun.
Âsûde uyu Regina'm..."
Öyle büyük ki aşkı Dağcı'nın Regina' ya, ölümünden sonra mezarını bir gün çiçeksiz bırakmamış.
"Uyu benim, Regina'm
Kırımlı Türk Cengiz Dağcı ve Regina'ya Dair...Edebiyat
Kırımlı bir Türk o. Biz onu daha çok Sadık Turan'ın hikayesi ve sinemaya uyarlanan "Kırımlı" filmi ile tanıyoruz.
Regina, onun eşini anlattığı, kalbi dünyasını paylaştığı kısa ve anlamlı bir eser. Okunur ve kalemi sevilirse Onlar da İnsandı, O Topraklar Bizimdi, Yurdunu Kaybeden Adam romanlarının da okunmasını öneriyorum.
Kendi adıma geç tanıdığım, çok sevdiğim bir yazar. Yaşasaydı mutlaka tanımak isterdim kendisini. Kırım'ın çektiği acıları bir de kendi ağzından dinlemek isterdim. Mecburen kitapları ve hakkında yazılan kitaplar ile yetiniyorum. Okunması, anlanması, aynı acıların yeniden yaşanmaması dileğiyle.
CENGİZ DAĞCI'NIN -ÖLÜMÜN DAHİ BİTİREMEDİĞİ- BÜYÜK AŞKI:·123 syf.·
10/10
Beğendi
·2018 33. kitabı
Aşkın da tüm diğer değerler gibi hızla sömürüldüğü bir “hız ve haz çağında” yaşıyoruz. Artık insanlar sevmiyor, dokunup geçiyorlar sadece. Şiirlere, şarkılara, romanlara, filmlere konu olan aşklar yok artık, aşk yaşanmıyor, yaşanamıyor çağımızda, içi en fazla boşaltılan kavramlardan biri de aşk aslında. Bir konuyu bu kadar dillere pelesenk edersek sonunda elimizde bir ucûbe kalır. Çağımızın ucûbesi de aşk! “Sevdiğiyle” (bilhassa tırnak içinde yazdım) buluşup telefon ekranından gözünü kaldırmayan çiftlerle dolu etraf! Günde sevgilisine beş yüz mesaj atmayı marifet sayan sözde aşıklar, birbirlerinin gözlerine bakmayı bilmiyorlar. Kıskançlıklar bile sosyal medya üzerinden yaşanır oldu. “Sen onu niye beğendin, bunu niye ekledin, şunu niye paylaştın vs.” Bu bir çılgınlık ve bu çılgınlık ne zamana kadar devam eder bilemiyorum. Bu hengâme içinde büyük aşk hikâyeleri büyük saygı uyandırıyor bende. İşte tam da bu sebeple Cengiz Dağcı’nın çok sevdiği eşi, büyük aşkı Regina’sına yazdığı “Regina” adlı kitabı okumaya her zamankinden daha fazla ihtiyacımız var. (#33042494 etkinliğine de bir katkı olsun bu yazı.)
Cengiz Dağcı’nın "Regina" adlı kitabı, yazarın çok sevgili karısı Regina’nın ölümünden sonra sıcağı sıcağına tuttuğu hatıra defterindeki notlardan oluşuyor. 123 sayfadan oluşan bu küçücük kitap, göz yaşartan samimiyetiyle okuyucuyu sarıyor ve ölüm karşısında dahi direncini yitirmeyen büyük bir aşkı satır satır yaşatıyor. Dağcı’nın tuttuğu ilk notlar 20 Ocak tarihine ait. Kitap, 14 Ocak’ta tutulan notlarla sonlanıyor. Bu tarih aralığına göre hatıra defterinin atlamalarla tutulan bir yıllık bir süreci anlattığını söylemek mümkün.
Dağcı, kitaba “Bugün de mezarının başı ucundayım. Sabahın erken saatlerinde uyandım, uyanır uyanmaz yastığına
ölümsüz aşkAşk
Çok güzel ve etkiyeci bir hatıralardan oluşan eser. Yazarın eşi öldükten sonra düşünce ve duygularını en saf haliyle kağıda dökmüş. Çok duygulandıran üzen yazarın yaşamından kesitlerinde olduğu en zor zamanlarını eşiyle atlattığı ölümünden sonra da ona duyduğu aşkı yaşatan cümleleri okuduğumda çok etkilen gerçek aşk bu olmalı dediğim nadir eserlerden. Her ikisininde ruhları şad olsun. Yazarın ilk tanıştığım eseri muhtemelen diğer eserlerini de okuyacağım. Okunmasını tavsiye ederim.
Cengiz Dağcı'nın Umut Kaynağı: Regina·127 syf.·
10/10
2020 3. kitabı
Kitap Cengiz Dağcı'nın (13 Ocak 1998'de vefat eden) eşi Regina hanımın ölümünün ardından 20 Ocak 1998 - 14 Ocak 1999 tarihleri arasında yazılmış günlüklerinden oluşuyor. Regina ve Cengiz çifti 53 yıl evli kalıyor ve bu 53 yılı Regina hanımın gidişinin ardından bir nebze de olsa bir yıl boyunca anlatıyor Cengiz Dağcı. Regina hanımın vefatından sonra yaptıklarını, onun varlığının ve yokluğunun nasıl hissettirdiğini yazmış Cengiz Dağcı. Hem de çok etkileyici bir şekilde.
Çok derli toplu bir inceleme yazısı olmayacak sanırım; çünkü zihnime yağanlar çok, hepsini nasıl birbirleriyle ilintili bir şekilde ortaya koyabilirim bilmiyorum. Ancak bu kitap, Dağcı'nın okuduğum bütün kitapları hakkında yanılmadığımı gösteren detaylarla dolu benim için.
Mesela 
Anneme Mektuplar kitabını çok beğenmiştim, gözlerim dolu dolu okumuştum. O kitabın, Regina hanımın "... Farzet ki Kızıltaş'taki evinin balkonunda annenle çay içiyorsun. Annen bakıp gülüyor sana. 'Öyleydi Cengiz öyleydi. Unutmadın değil mi?' diye soruyor sana. Sen de unutmadıklarını, seni üzmüş veya sevindirmiş şeyleri yazıyorsun annene." önerisiyle Cengiz Dağcı'nın farkında olmadan 2 gün sonra annesine mektup yazmaya başlamasıyla yazıldığını öğrendim. İki yılda tamamlıyor Anneme Mektuplar kitabını Dağcı ve bu iki yıl kendisini çok mutlu ediyor. Anneme Mektuplar kitabı benim için Cengiz Dağcı'nın annesine gerçekten yazdığı mektuplar olarak kaldı hatıramda hep. Yukarda yazdığım anı da bunu doğrulamış oldu benim için. Sayfa 59'da da 10 mayıs tarihinde defterine yazmış olduğu cümlede "Eskide inanmadığım bir şeye inanasım geliyor; 
Biz Beraber Geçtik Bu Yolu 'n gerçek Ramila'sı sen değil miydin?" diyor Cengiz Dağcı. Okurken 'Biliyordum işte, biliyordum!' dedim kendi kendime. Ramila, Regina'ydı aslında (hatta o kitabın incelemesini yazarken de belirtmiştim). Ama bu
Anneme Mektuplar kitabını çok beğenmiştim, gözlerim dolu dolu okumuştum. O kitabın, Regina hanımın "... Farzet ki Kızıltaş'taki evinin balkonunda annenle çay içiyorsun. Annen bakıp gülüyor sana. 'Öyleydi Cengiz öyleydi. Unutmadın değil mi?' diye soruyor sana. Sen de unutmadıklarını, seni üzmüş veya sevindirmiş şeyleri yazıyorsun annene." önerisiyle Cengiz Dağcı'nın farkında olmadan 2 gün sonra annesine mektup yazmaya başlamasıyla yazıldığını öğrendim. İki yılda tamamlıyor Anneme Mektuplar kitabını Dağcı ve bu iki yıl kendisini çok mutlu ediyor. Anneme Mektuplar kitabı benim için Cengiz Dağcı'nın annesine gerçekten yazdığı mektuplar olarak kaldı hatıramda hep. Yukarda yazdığım anı da bunu doğrulamış oldu benim için. Sayfa 59'da da 10 mayıs tarihinde defterine yazmış olduğu cümlede "Eskide inanmadığım bir şeye inanasım geliyor; Biz Beraber Geçtik Bu Yolu 'n gerçek Ramila'sı sen değil miydin?" diyor Cengiz Dağcı. Okurken 'Biliyordum işte, biliyordum!' dedim kendi kendime. Ramila, Regina'ydı aslında (hatta o kitabın incelemesini yazarken de belirtmiştim). Ama buCengiz Dağcı-Reginaİnceleme
Herkese merhaba, uzun süreden sonra tekrardan bir inceleme yazmak istedim, incelemeyi hak eden bir kitap olduğunu düşünüyorum. Hayatımda okuduğum en kalbe dokunan kitaplardan biriydi. Cengiz Dağcı'nın daha önce de Onlar Da İnsandı romanını okuyup çok sevmiştim ve kalbimde ayrı bir yeri olmuştu. Regina da öyle oldu.
Yazarın hatıra defterinde bulunan vefat eden eşine yazdığı mektupları okuyoruz aslında bu kitapta. Mektuplar öylesine derin ve öylesine sevgi dolu ki, işte gerçek bir aşk, gerçek bir çift dedirtiyor insana. Birlikte geçirdiği yılları yazar çok güzel bir şekilde aktarmış. Eşine duyduğu özlemi ve bu sırada o sanki yanındaymış gibi yaptığı yolculukları ve sonrasında hayatının nasıl devam ettiğini çok hoş ve anlamlı anlatmış Cengiz Dağcı. Aralarındaki gönül bağı, Regina Hanım'ın bu dünyadan göçmesiyle çok daha da güçlenmiş sanki. Kitapta Dağcı'nın kendi yaşamından ve eserlerinden de bahsettiğini görüyoruz. Kırım'a olan sevgisi ve özlemi, bazı eserleri hakkında yorumlarını da görüyoruz ve bu yönü de çok hoşuma gitti. Kalbim buruk ama keyifle okudum eseri, birçok yönden anlamlı geldi.
Kitabın adı:Regina
Yazarın adı:Cengiz Dağcı
Sayfa sayısı:123
Yazarımızın eşi vefat ettikten sonra tuttuğu günlükten oluşan kitabımızda aşk,hasret ,acı ve hüzün var.
Eşiyle ilk karşılaşmalarında tutun yazarımızın tabi tutulduğu sürgünler yalnızlıkları karşısında ve Kırım'a kavuşma arzusuyla eşi Regina'nın desteği anlatılmış...
Yazar Hakkında
Cengiz DağcıYazar · 40 kitap
9 Mart 1919 tarihinde Kırım'ın Yalta şehrinin Gurzuf köyünde doğar. Çocukluğu kıtlık, yoksulluk, Rus emperyalizminin zulmü ve büyük baskılar altında geçer. İlkokulu köyünde, ortaokulu Akmescit'te bitirir. Kırım Pedagoji Enstitüsü ikinci sınıfında iken İkinci Dünya Savaşı çıkar. 1941'de Ukrayna cephesinde Almanlara esir düşer. Almanların yenilmesi üzerine esir kampından kurtularak müttefik devletler safına sığınır. 1946'da Londra'ya yerleşir. İngiltere'deki hayatı da hiç kolay olmaz; bir taraftan yazarken en vasıfsız ve ağır işlerde çalışmak zorunda kalır.
"Türkçe bana anamın konuştuğu dil" diyerek yazı dili olarak Türkçeyi kabul eder. Türkiye Türkçesindeki ilk kitabı 1956 yılında Varlık Yayınları tarafından yayınlanan Korkunç Yıllar'dır. Yaşar Nabi ile mektuplaşarak tanışan Dağcı, eserlerini de posta yolu ile gönderir. Soğuk savaş şartlarının siyasi etkilerinin hissedilmesi, Sovyetler Birliği'nin sol entelijansiya ile kurduğu ilişkiler ve fikir hayatımızdaki çatlamalar yazarı yalnızlaştırmak üzereyken, Ötüken Yayınevi ile tanışır. Ötüken Yayınevi vasıtasıyla yirmiden fazla kitabı Türk okuyucusuyla buluşturur.
Dağcı Türk edebiyatının büyük yazarları arasındadır. Romanlarında Kırım Türklerinin yaşadığı acıları hüzünlü ama berrak bir üslupla aksettirir. Kitapları yıllarca elden ele dolaşır. Kırımla olan ilgisini hiçbir zaman koparmaz ve Kırım Türklerinin vatanlarına dönüşlerini anlatmayı ihmal etmez. Hatıralarında "Ben yalnızca Kırım'ın yazarı değilim ama Kırım'ın faciasını bütün gerçeği ve içtenliğiyle yalnız ben yazabilirdim" der. Hayatının son yıllarında içerisinde bulunduğu muhitteki karakterleri ele alan hikayeler de yazar.
En büyük destekçisi savaş sırasında Polonya'da tanıştığı ve 1998 yılında kaybettiği kıymetli eşi Regina Hanım olur. Aralarında Yazarlar Birliği'nin ve İlesam'ın yılın yazarı, Türk Ocakları'nın üstün hizmet ödülü de olmak üzere sayısız ödül alır. En son 21.03.2011 tarihinde Marmara Üniversitesi Türkiyat Enstitüsü tarafından düzenlenen "Türk Dünyasında Zirve Şahsiyetler: Cengiz Dağcı" sempozyumuyla yazarlık macerası ele alındı.
Cengiz Dağcı, 22 Eylül 2011 Perşembe günü saat 12.30 sularında Sauthfields'teki evinde vefat etti. Türkiye Cumhuriyeti Dışişleri Bakanı Ahmet Davutoğlu'nun girişimleri ile Türkiye'den katılan kalabalık bir topluluk tarafından, 2 Ekim 2011 Pazar günü 69 yıldır görmediği Yalta'ya bağlı Kızıltaş köyünde toprağa verildi. Yazar böylece ebedi uykusunu doğduğu topraklarda uyumak imkânına kavuştu.
