Doyması yemekle olan daima açtır, zenginliği sadece dünya malı olan fakirdir, ihtiyacını halka söyleyen hep mahrum kalır; Allah'tan yardım ve nusret istemeyen sürekli kaybeder oysa dünya mihnet, ahiret nimet, gönül ise marifet yeridir.
İnsanın bu dünyadaki ömrü Hak katında bir göz açıp kapama anı kadardır. İnsan ise ömrünü üç gün diye hesap eder. Çünkü misafirdir ve misafire ev sahibinden ikram üç gündür. Bu üç günlük ömürde madem misafirsin ve tasarruf hakkın ev sahibine aittir, o zaman tasa etmeye değer mi?
Sadece felek mi dönerdi Rabbin rahmet dairesinde? O'na varmak, ulaşmak için her zerre dönüyordu O'nun rahmeti etrafında. Kuşlar, balıklar, rüzgar, namazdaki iki secde, orucun sahur ile iftar arasındaki zamanı, hacda tavaf, zikirdeki tesbih Kur'an harfleri aklına gelecek her şey bir dönüş hâlindeydi. O'ndan gelip O'na dönmek... Zaten başka bir daire yoktu ki; günahkâr da olsan itaatkâr da olsan O'na dönüyordun.