Beytülhazen
@Betuleren12
8 okur puanı
Mart 2024 tarihinde katıldı
Yalnızız; bir arada yaşamasına rağmen kendi içinde 'yalnız' kalan, baskı altında ve dar bir alana hapsolmuş roman kahramanlarının hikayesini anlatır. Her bir roman karakterinin yalnızlığı kendine özgüdür. Meral gizlice görüştüğü Samim'in, abisi Ferhat'ın ve sonunun annesi gibi olmaması için uyaran babasının baskılarıyla oluşmuş bir çembere hapsolmuştur. Selmin nişanlısı Ferhat'tan ayrılmış olmasına rağmen annesi Mefharet'in şüpheleri ve baskıları altında sıkışıp kalmıştır. Mefharet ise Selmin hakkındaki şüphelerinden ve oğlu Aydın'ın hastalığından dolayı hayatı saniyelik mutluluklar dışında hep şüphe ve endişe ile doludur. Hayatı kendisine zindan etmekle birlikte çevresine de bunu yansıtmıştır. Samim yaşadığı olaylar karşısında çoğu zaman sakin kalır etrafındaki insanların ruhsal analizlerini yapar. Kendi yarattığı dünyada yani Simeranya, kendi hayatından bir kaçışıdır. Besim her şeyden mutlu olan bir karakterken ablası Mefharet'in evhamlarını sürekli idare etmeye çalıştığı bir hayata mahkumdur.
Her karakterin kendi içinde yaşadığı ruh çatışmaları beraberinde yalanı, endişeyi, korkuyu, mutsuzluğu, aldatmayı getirmiş ve herkes bir kaçış yolu aramıştır. Meral ve Selmin bunu Paris'te bir yaşam olarak arzulamış Samim ise kendisine bir ütopya inşaa etmiş ve bunu Simeranya olarak isimlendirmiş.
Peyami Safa'nın kaleminden çağımıza tutulan bir ayna olarak nitelendirilen bu kitap bir kez daha hatırlatıyor ki: Yalnızız.
Bu yaz yanınızdan ayırmak istemeyeceğiniz kitapları sizin için bir araya getirdik.
💬 Siz olsanız bu listeden hangisiyle başlardınız?
“… Haritası ya da pusulası olmadan yabancı denizlere sürüklenmiş gemi gibiyim. Ama şimdi artık ben de yönümü bulmak istiyorum.”
Birini çok sevmenin bedeli bir daha kimseyi sevememektir.Edebiyat
Beyaz Geceler Kuzey Avrupa ülkeleri için güneşin batmadığı günleri ifade eder. Tam da
bu gecelerde Petersburg sokaklarıyla yalnızlığını paylaşan 26 yaşındaki ismini dahi
bilmediğimiz hayalperest karakterimiz, parmaklıklarda ağlayan genç Nastenka ile tanışır.
Nastenka kendisine bir yıl sonra Moskova'dan gelip evleneceklerini söyleyen ama verdiği
sözü tutmayan sevgilisi için ağlıyordur. Beraber iki gece geçiren Nastenka ve karakterimiz
Moskova'ya bir mektup yollarlar ancak cevap gelmez. Bu geçen sürede karakterimiz,
Nastenka'ya çoktan aşık olmuş uzun yıllar süren yalnızlığı son bulmuştur. Nastenka ise
ümidini yitirip içinde bitiremediği aşkına rağmen Karakterimize aşık olduğunu söyler ve
petersburg sokaklarında evlilik hayalleri kurup musmutlu 4 beyaz gece geçirirler. 4.
Gecenin sonunda Karakterimiz Nastenka'yı evine bırakırken karşı yönden gelen adamı
fark ederler. Bu adam Nastenka’nın beklediği sevgilisidir. Nastenka adamın kollarına
koşar ve karakterimize veda eder. Karakterimiz ise yeniden yalnızlığı ile baş başa kalmış
olsa da Nastenka adına sevinir ve eski melankolik hayatına geri döner.
“...peki bunca yıl naptın? Hayatının en iyi yıllarını hangi mezarlığa gömdün? Gerçekten
yaşadın mı yoksa yaşadığını mı sandın