Bana öyle görünüyordu ki, benden başka herkes mutlu şekilde kendi içinde yaşıyordu, yuvam olan kendimden uzaklara sürülmüş, başkalarının her sözcüğüyle, her ruhsal durumuyla her kaprisiyle örselenerek, göçebe gibi ordan oraya savrulan bir ten bendim!