Sanki kitabı psikologlar değil de herhangi biri yazmış.Başlıklar çok ilgi çekici ancak içi ne yazık ki çok boş.Öncelikle çok fazla basite indirgenerek yazılmış,okurken hiç bir haz alamıyor insan.Sokaktan geçen herhangi biriyle konuşmak gibi.Arada iğnelemeler var günümüzün politikalarına ama beğenemedim kitabı.Yani bunları yazmak için psikolog olmak mı lazım diye düşünüyor insan.Çok fazla cümle düşüklüğü var.Hiç kontrol edilmeden basılmış sanki.Bir de kitapta h harfi ile başlayan tüm kelimeler büyük harfle yazılmış.Ayrıca kitaba göre,Cengiz Han,Hülagü Han katil,ateistler deli,cumhuriyet insanları sınıflara bölmüş.Yani bir garip,zaman kaybı imiş.
Değişim ancak bu şekilde, farklı düşünen biri olduğunda ve bu kişi düşüncelerini gerçekliğe dönüştürmek için elinden geleni yaptığında olabilir. Eğer bu süreçte kendini kaybedecek olursan, bunu başaramazsın.
Tess Gerritsen' la tanışma kitabım, benim için geç kalınmış bir tanışma...Neden geç kalınmış diyorum? Çünkü polisiye gerilim sever biri olarak, benim için daha zevkli ve heyecanlı bir türü yeni keşfettim: Tıbbi gerilim!
Yirmi yıl sağlık camiasında radyoloji teknisyeni olarak çalışmış, hasta, hastahane ve ilişkili bilumum şeylere aşina biri olarak ayrı bir zevkle okudum. Yazarın doktorluk geçmişi, bilir kişi ağzıyla okadar tıbbi terim ve ayrıntıyı büyük bir ustalıkla yazıya dökmesi, okuyucuyu gerçek bir komplo ve maceranın içinde hissettiriyor...
Bazan öyle hatalar yapılıyor ki, insan katıla katıla gülüyor; akciğer kanseri düşünülen bir hastanın omuz Mr kesitlerini inceleyen radyolog görüntüsü kadar samimiyetsiz ve gerçekdışılık var mı? Ama gördüm!
Sözün kısası büyük bir zevkle okuduğum bir kitaptı! :)