Mehmet
@BeyceLi16
62 okur puanı
Temmuz 2025 tarihinde katıldı
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
"Işık her zaman yukarıdan gelmez; bazen bir insanın içindeki o küçük kıvılcım, bütün bir şehri aydınlatmaya yeter."
Merhaba dostlar sizleri Vıctor Hugo'nun başyapıtı "Sefiller" kitabıyla sevgiyle ve hürmetle selamlıyorum..
Victor Hugo’nun başyapıtı Sefiller'in son sayfasını kapattığımda, kulağımda hâlâ Paris barikatlarının uğultusu ve Jean Valjean’ın sessiz hıçkırıkları vardı. Bu eser, sadece 19. yüzyıl Fransa’sının sefaletini değil; insanın kendi içindeki o kadim "vicdan" mahkemesini anlatıyor.
Jean Valjean, bir somun ekmekle başlayan mahkûmiyetini, Piskopos Myriel’in gümüş şamdanlarıyla bir lütfa dönüştürürken; aslında hepimize şu soruyu soruyor.. "Geçmişin prangalarından kurtulmak için kaç kez yeniden doğmak gerekir?"
Müfettiş Javert’in sarsılmaz görev bilinciyle simgelenen ''soğuk adalet'' ile Valjean’ın temsil ettiği ''sıcak merhamet'' arasındaki o muazzam çatışma, edebiyat tarihinin en görkemli psikolojik savaşıdır. Yazar, adaletin bazen kör, bazen de zalim olabileceğini ama vicdanın her zaman bir çıkış yolu bulacağını muazzam bir estetikle dokumuş.
Fantine’in fedakârlığı, Cosette’in masumiyeti ve Gavroche’un sokaklarda yankılanan cesaretiyle örülü bu destan, her kütüphanenin değil, her kalbin başköşesinde durmalı. Zira sefalet sadece açlık değil, ruhun ışıksız kalmasıdır. Ve Vıctor Hugo, o ışığı nasıl yakacağımızı bize yüzyıllar öncesinden fısıldıyor.
Kitap boyunca sadece karakterlerin değil; 19. yüzyıl Fransa’sının, yoksulluğun ve merhametin anatomisini okudum. Javert’in katı kuralları ile Valjean’ın vicdanı arasındaki o ince çizgide yürümek sarsıcıydı. Klasiklerin neden "klasik" olduğunu bir kez daha anladım. Sayfalar bitti ama yankısı hala içimde.
Bir parça ekmek için mahkûm edilen bir insanın, merhametle yeniden doğabileceğini... Bir insanın
"Mutluluk, sahip olduklarınla değil, onlara nasıl baktığınla ilgilidir."
Merhaba dostlar.. Sizleri Şubat ayının son kitabı olan Mösyö İbrahim ve Kur'an'ın Çiçekleri kitabıyla hürmetle selamlıyorum..
Bazen devasa kütüphanelerin anlatamadığını, incecik bir kitap fısıldar kalbinize. Eric-Emmanuel Schmitt’in Mösyö İbrahim ve Kur’an’ın Çiçekleri tam olarak böyle bir eser..
Paris’in bir sokağında, Yahudi bir çocuk olan Momo ile "bilge" bakkal Mösyö İbrahim’in dostluğu; dinlerin, dillerin ve tüm önyargıların ne kadar anlamsız olduğunu kanıtlıyor. Kitabı bitirdiğimde içimde tuhaf bir huzur ve yüzümde istemsiz bir gülümseme kaldı..
Hayatın karmaşasından yorulduysanız ve ruhunuza bir "mola" vermek istiyorsanız, Mösyö İbrahim’in dükkanına mutlaka uğrayın..
Kitaba notum 8/10
Zenginlik, kasandaki para değil, ruhundaki huzurdur..
Bir insanın dini, onun ne kadar iyi biri olduğunu belirlemez; ama nasıl biri olduğu, dinini nasıl yaşadığını gösterir..
Her şeyin bir sonu olduğunu bilmek, o şeyi daha değerli kılar..
Gülümsemek, seni mutlu olduğu için değil, seni mutlu edeceği için yapman gereken bir şeydir..
Kalbin temizse, okuduğun her satır sana bir çiçek gibi açılır..
İnsan büyüdükçe soruları azalır, çünkü cevapların kelimelerde değil, yaşanmışlıklarda olduğunu anlar..
#mösyöibrahimvekuranınçiçekleri #ericemanuelschmitt #beyceli #mehmetaçar #kitapalıntıları #kitaplarındünyası #şubatokumalarım #kitapönerileri #okudumbi̇tti̇
"Herkesin hayatında tadı damağında kalan bir altı harfli vardır; bazısı tatlıdır, bazısı ise sadece acı."
Merhaba dostlar.. Bugün sizlere mükemmel bir kitapla; yazardan okuduğum ikinci kitap olan, "Altı Harfli Bir Tatlı" kitabıyla selamlıyorum..
Şermin Yaşar yine yapacağını yapmış.. Hayatın tam kalbinden, en tanıdık ama en çok görmezden geldiğimiz duyguları cımbızla çekip önümüze koymuş..
Kimi öyküde çocukluğuma gittim, kiminde ise bugünkü yetişkin telaşlarıma acı acı gülümsedim.. Okurken kimi zaman gülümsedim, kimi zaman içim burkuldu. Çocukluk anıları, aile bağları, özlemler ve insanın içindeki o kırılgan yanlar o kadar doğal ve içten anlatılmış ki, kendinizden bir parça mutlaka buluyorsunuz..
Herkese gönülden tavsiye edebileceğim, Şermin Yaşar'ın Altı Harfli Bir Tatlı kitabı benim için tam olarak böyle bir yolculuktu. İçinde hüzün de var, neşe de.. Ama en çok da insan var..
Kitaba notum 10/10
İnsan, sevdiğinin kusurunu görmezmiş derler ya, yalan. Görürsün ama o kusuru bile seversin. Asıl sevgi budur işte..
Hayat bazen o kadar da tatlı değildir ama anlatılınca güzelleşir..
Dünya telaşı dediğin nedir ki? Bir gün bir yerde duracağız ve hepsi geride kalacak. Geriye sadece kime ne hissettirdiğimiz kalacak..
Hüzün de bir tatlıdır aslında, kıvamını tutturursan insanı doyurur..
Kendi içimizdeki boşlukları başkalarıyla doldurmaya çalıştıkça daha çok eksiliyoruz..
Çocukluk, insanın hayatı boyunca dönüp dönüp ısınmak istediği o tek ocaktır..
Seslerin, kokuların ve hatıraların bir evi vardır. Biz ne kadar uzağa gidersek gidelim, o ev hep içimizde yaşar..
#altıharflibirtatlı #şerminyaşar #mehmetaçar #beyceli #kitaplarındünyası #kitapönerileri #kitapalıntıları #şubatokumalarım #okudumbi̇tti̇
