Mehmet
@BeyceLi16
62 okur puanı
Temmuz 2025 tarihinde katıldı
"Herkesin bir 'hoşçakal' borcu vardır hayata; kimi öder gider, kimi borçlu kalır."
Merhaba kitapseverler... Sizleri Şermin Yaşar'ın "Tarihi Hoşçakal Lokantası" kitabıyla sevgi ve hürmetle selamlıyorum.
Yazardan okuduğum üçüncü kitap.. Daha önce "Söyleme Bilmesinler" ve "Altı Harfli Bir Tatlı" romanlarını okudum. Bu kitap ise yazardan okuduğum ilk öykü kitabı..
Şermin Yaşar kalemine hayran biri olarak severek okuduğum bir kitaptı. Ama ben yazarın romanlarını daha çok sevmiştim.
Hikayeler bana hiç yabancı gelmedi. Okuyan çoğu kişi kendinden parçalar bulur. Hayatın içinden hikayeler...
Yazar ne yazsa okurum dediğim ender yazarlardan. O yüzden gönül rahatlığıyla tavsiye ederim.
Kitaba notum 8/10
İçimizdeki boşlukları eşyalarla, insanlarla doldurmaya çalışıyoruz ama o boşluk ancak kendimizle barıştığımızda kapanıyor.
Hayat, bazen bir lokantada sıranın sana gelmesini beklemek kadar sıkıcı, bazen de en sevdiğin yemeği yemek kadar kısa.
Gülümsemek, bazen en büyük kalkanıdır insanın; arkasında ne fırtınalar koptuğunu kimse bilmesin diye.
Bazı gidişler, kalışlardan daha fazla yer kaplar insanın hayatında.
İnsan her şeyi unutur da, kalbindeki o ince sızıyı unutamazmış.
Vedalar; sadece geride kalanlar içindir. Giden, çoktan gitmiştir zaten.
#tarihihoşçakallokantası #şerminyaşar #doğankitap #beyceli #kitaplarındünyası #kitapalıntıları #kitaptavsiyesi #nisanokumalarım #okudumbi̇tti̇
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Merhaba kitapcanlar... Sizleri Stefan Zweıg'in "Mürebbiye" kitabıyla saygıyla selamlıyorum.
Zweıg okumayı çok seviyorum. Yazar anlatmak istediği duyguyu öyle bir hisle okuyucuya anlatıyor ki... Tek kelimeyle müthiş...
Kitap dört hikayeden oluşuyor. Kısaca bu hikayelere değineyim.
Mürebbiye
Çocukluğun saf dünyasının, yetişkinlerin ikiyüzlü ahlak kurallarıyla nasıl lekelendiğine dair sarsıcı bir "masumiyetin yitirilişi" öyküsü.
Yaz Novellası
Geç kalmış bir hayalin, platonik bir özlemin ve insanın kendi yarattığı illüzyonlara sığınma ihtiyacının melankolik anlatımı.
Geç Ödenen Borç
Yıllar sonra gelen bir vicdan muhasebesi... Geçmişin kahramanlarının çöküşünü izlemenin yarattığı o buruk minnet duygusu.
Kadın ve Yeryüzü
Belki de kitabın en etkileyici olanı... Kavurucu bir kuraklığın ve patlamak üzere olan bir fırtınanın, insan ruhundaki bastırılmış arzularla muazzam bir senkronizasyonu. Doğa uyanırken ruhun da onunla birlikte sarsılışı.
Karakterlerin dış dünyadaki olaylardan ziyade, kendi iç dünyalarındaki o devasa boşluklarla ve çatışmalarla nasıl yüzleştiklerini anlatan, her sayfasında duygu yoğunluğu barındıran derinlikli bir kitap.
Kısa ama etkisi uzun süren bir okuma deneyimi arayanlar için tavsiye ederim.
Kitaba notum 9/10
Gerçeği saklamak, onu çocuklardan gizlemek, hayatın o en korkunç, o en acımasız yanını onlardan uzak tutmak istiyorlardı. Ama hayatın kendisi onlara her şeyi anlatıyordu.
Hayatın en güzel tarafları, yaşanmamış olanlar ve sadece hayal edilenlerdir.
Minnettarlık bazen öyle ağır bir yüktür ki, insan onu ancak yıllar sonra, her şey bitip tükendiğinde ödeyebilir.
Ruhum tıpkı bu çatlamış topraklar gibi susuzdu; bir damla serinliğe, bir fırtınaya, bir kurtuluşa ihtiyaç duyuyordu.
#stefanzweig #mürebbiye #hayykitap #kitapalıntıları #kitaplarındünyası
"Bazı çiçekler sadece gece açar, tıpkı bazı umutların sadece karanlıkta yeşermesi gibi."
Merhaba kitap sever dostlarım. Uzun bir aradan sonra sizleri Tarık Tufan'ın "Gece Açan Çiçekler" kitabıyla selamlıyorum... Kitap aynı zamanda yazarla tanışma kitabım olma özelliğini taşıyor benim için...
Kitabın iki anlatıcısı var, iki farklı dönemde...
Biri Halide'nin kardeşleri; Cihangir, Zeliha, Nihal ve Halide'nin hikayeleri ve yüzleşmeleri okudum. Günümüzde Canfeza Konağı'nda son bir akşam buluşup hepsi eteklerindeki taşları döküyor.
Diğer anlatıcı ise Derviş Ali... II. Abdülhamid döneminde, resssam Zanaro, paşa kızı Handan ve Derviş Ali'nin hikayelerini okudum.
Hikayeler kitabın sonunda kesişiyor.
Kitap üç yüz sayfalık bir kitap olmasına rağmen uzun süre çeşitli sebeplerden dolayı hemen bitiremedim. Çok akıcı bir kitap aslında...
Kitap, modern dünyanın gürültüsünde sesini duyuramayanların, parantez içine gizlenenlerin ve yaralarını birer kimlik gibi taşıyanların hikayesi. Tufan, "gece açan çiçekler" benzetmesiyle bize şunu hatırlatıyor... İnsan en çok kendi karanlığıyla baş başa kaldığında çiçek açar, en çok sessizliğinde çoğalır.
Kitaba notum 8/10
Dünya, insanın canını yakmak için her gün yeni bir bahane buluyor.
İnsan en çok, kimsenin kendisini anlamayacağını anladığı an yalnızlaşıyor.
Herkesin bir geresi var; kiminin uykusuz, kiminin yarasız geçmeyen.
Kalp, kırıla kırıla öğreniyor yaşamayı.
Keder, insanın en sadık yoldaşıdır; seni asla yarı yolda bırakmaz.
İçimizdeki boşlukları dışımızdaki kalabalıklarla dolduramayız.
#geceaçançiçekler #tarıktufan #doğankitap #beyceli
#kitaplarındünyası #kitapalıntıları #nisanokumalarım #okudumbi̇tti̇
