Beyza Güney

Beyza Güney
@Beyzagny
Geçtin mi ürkerek hiç kendinden
Psikolojik Danışman
İstanbul
6 okur puanı
Mayıs 2021 tarihinde katıldı
Kutsal suyla yıkanmak iyi, güzeldi ama suydu yıkanılan nihayet ve su günahlardan arındırmıyordu, manevi susuzluğu dindirmiyor, yürekteki sıkıntıyı silip atamıyordu. Tanrılara sunulan sungulara ve yalvarıp yakarmalara söz yoktu. Her sevi şenliğinden sonra sevgililer birbirlerinden, biri ötekine hayranlıkla bakmadan ayrılmamalıydılar; hem yenmiş hem yenilmiş olmalı, herhangi birinde aşırı doymuşluk ya da bıkkınlık duygusu uyanmamalı, sömürdükleri ya da sömürüldüklerini hissetmemeliydiler. Ben konuşmalarında değil, düşüncelerinde değil, yalnızca eylemlerinde ve yaşamında görürüm onun büyüklüğünü.
Hayat ve İnsan
Ne Kadar Kitap Kurdusun?
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖 40-70p: Hafif bağımlı 👀 80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Zaten dünyayı erkekler bozar, savaş çıkarır, felaketlere neden olur, kadınlar ise hayatı devam ettirir,yaraları sararlar… İnsanlığın her anlamda can çekiştiği noktadayız. Başkasının felaketinin kendi mutlulukları anlamına gelmesinin tuhaf hüznüne kapıldı. Uyurken kimseden zarar gelmezdi ama uyanıkken insanların şeytandan farkı yoktu.
Göç ve Mültecilik

Beyza Güney

, bir kitap okudu
Puan vermedi·140 syf.·
2022 13. kitabı
Zülfü Livaneli
7.8/10 · 36,5bin okunma
Çocuğun sadece olumlu duygularını kabul edip olumsuz duygularını yasaklamak onda ömür boyu farkında olmadığı problemler olarak devam eder. Hiç bir şeye hakkı olmadığını öğrenen bir çocuk nasıl bir yetişkin olacaktır. Pek çok şeye boyun eğen kendini sürekli bastırdığı için tanıyamayan bir yetişkin… Çocukluk bir cehennemdir. Anne baba olmak kimseyi değiştirmez ancak insanın gerçek kişiliğini ortaya çıkarır.Bir insan çocuklara nasıl davranıyorsa o’ dur. Ama bir insan en çok kendi çocuğuna davranırken kimse o’dur. Çocuğumuzla ilişkimiz anne babamızla ilişkimizin devamıdır. Çocukluğumuz hakkında bir şeyler öğrenmek isteyen biri ruhumuz hakkında bir şeyler öğrenmek istiyordur. İnsan küçük bir çocukken nasıl muamele görüyorsa hayat boyunca öyle davranır. En büyük acılar genellikle insanın kendine çektirdiği acılardır. Kişi benliğindeki işkenceciden hiç bir yerde kurtulamaz. Çocuğumuzu dışarıdaki insanlardan korumaya değil çocuğumuza kendini koruma becerisi gelişecek şekilde nesne değil özne gibi davranmaya odaklanın. Bir başkasının çocuğunuzu herhangi bir şekilde istismar etmesini önlemenin tek yolu var. Bu yol çocuğa korumacı yaklaşmak onu evden çıkarmamak değil çocuğun eleştirel, sorgulayıcı, aktif düşünen zihinsel mekanizmasını en başından örselememektir. Bizim ona davranışlarımızı sorgulamalarını, alıp olduğu gibi kabul etmesini sadece ona gösterilene uyum sağlamasını bizim her zaman haklı olduğumuzu öğrettiğimiz çocuk, bir başkasının kendisine yaklaşımının yanlış olduğunu nasıl sorgulayabilir?