Annemizin hiçbir zaman şoförü olmadı. Her zaman direksiyonda oldu. Kendi hayatını da, başkalarının hayatını da o yönetti. Kocasına asla bel bağlamadı, adam sorumsuzdu. Yol boyunca direksiyonu tutan annemdi hep.
İnsanların yaşıyla her zaman sorunum olmuştur. Zamanın sadece geçtiğini, durmadığını unutuyorum, insan ancak sonradan, bıraktığı izlerden anlıyor zamanı.
İyi ahlaklı Katolik bir genç kızın, Tanrı'nın da yardımıyla, delişmen delikanlıyı doğru yola getireceğini düşünüyordu.
Bu anneme gücünün üstünde bir görev yüklemek demekti.
Ona korkunç bir armağan vermişlerdi.
Yirmi yaşındaydı.
Sevgi bir kimseye iyi bir şeyi diler; kendisine iyi bir şey dilediğimiz kimseyi sevdiğimiz söylendiğine göre, biz onu seviyor sayılmayız, onu sadece ve gerçekte arzuluyoruzdur, aslında iyi bir şeyi kendimize istiyoruzdur: neticede de onu tesadüfen ve yetersiz bir şekilde seviyoruz sayılır.