- Nedir onlar? diye sordu Pavel Petroviç. Sülük mü?
- Hayır, kurbağa.
- Yiyecek misiniz onları, yoksa besleyecek misiniz?
Bazarov kayıtsız bir tavırla,
- Deney yapacağım, diyerek eve girdi.
Pavel Petroviç,
- Yani onları kesip biçecek, dedi. Prensiplere inanmıyor, ama kurbağalara inanıyor.
"Böylece yine derin bir uykuya dalmak istedin. Oysa otobüste uyuyamıyorsun. Olsun. Uyuyan biri gibi görünmek de dinlendirir insanı. Bunu uzun zaman önce anladın. Sevdin de. Biliyorsun; evde de işine yaradı bu. Kimi geceleri, gözlerini yumarak geçirdin. Acıyla kıvrandığın gecelerdi bunlar. Acı dışarıdaki bir şeydi, uyuduğunu anladığında, kapanıp üzerine, seni serin bir yorgan gibi sarıyordu"