Özgürlüğümüzü kazanmamız için bizim en değerli yardımcılarımızda olan zaman, onu bizim için çalışmaya mecbur etmediğimizde bize karşı aynı dingin ısrarcılıkla çalışmaya devam eder.
Tembel insanlar soyut düşünür, kelimelere dökülünce düşünceleri cansızlaşır, sonuç olarak manevi yaşam için ellerinde hiçbir şey yoktur. Dahası kelimeler birbirini çok hızlı takip eder ve hiçbirinin belirginlik kazanmadığı bir sürü imgeyi zihnimize çağırır. Sonuç olarak da bu suni çağrışımlar sadece yok yere zihni yorar.