Burak Kuşcu
@BiblofilYouTube
Biblofil Youtube
YouTube İçerik Üreticisi - İnşaat Yüksek Mühendisi
Yüksek Lisans
Kahramanmaraş--->İstanbul
İstanbul, 6 Mayıs 1990
636 okur puanıAralık 2018 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
Gece Yarısı Kütüphanesi evrenine geri dönüyoruz. Bu defa pişmanlıklarımızı, eğer böyle yapsaydım, keşke şöyle olsaydı dediklerimizi yaşama fırsatı elde ettiğimiz bir kütüphaneye değil, ölüm anında hayatımızın bir film şeridi gibi gözlerimizin önünden geçtiği bir trene biniyoruz.
Wilbur Budd hayatının önemli anlarını yeniden gördüğü bu yolculuğu yaşarken okur bu evrene dönmekten büyük mutluluk duyuyor zira burada Nora Seed de bizi bekliyor. Kitapta önemli bir yeri olmasa da bir yeri var.
Bu kitap Kütüphane kardeşine göre daha dramatik ve hüzünlü bana göre. O kitapta bir umut vardı. Kök yaşama bağlanma işi, her şeyiyle kendi yaşamını sevme durumu vardı. Burada yaşanan zaten yaşanmış. Siz başka bir senaryoyu denemek değil de, yaşananı izlemek gibi bir roldesiniz. Böyle düşünün. Benzer konular olsa da bambaşka mekaniklere sahip iki kitap.
Ben zaman, kader, araf, ölüm, özlem, pişmanlıklar, keşkeler üzerine beni bu kadar düşündüren fazla kitap okumadım. O yüzden bu kitapları çok seviyorum. İlkini de çok sevmiştim. Buna da bayıldım.
Mutlaka okunmalı.
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Banks evren kurmada mahir biri ve bu Kültür uygarlığını falan epey kafa yorarak anlatıyor. Oyunların oyuncusu daha sonraki bir eseriydi ama biz biraz ters bir sıralamayla Phlebas'ı daha sonra okuduk. Buna rağmen bir akış problemi olmadı.
Evet güzel anlatıyor ama okurun da onun kadar konuya hakim olduğu kabulüyle biraz karışık anlatıyor bence.
Her neyse. Kitabımızda Kültür ile İndir uygarlıkları arasında yaşanan bir savaş konu alınıyor. Kültür 'ün süper beyin yapıları Zihin'lerden bir tanesi firar eder. İdir'lişer bu zihnin peşine düşer. Bu iş için de Değişçin denilen bir türün belki de son temsilcilerinden birini, Bora Horza Gobuchul'u kullanırlar.
Bora Horza'nın maceraları diyelim kitaba. Aksiyonu bol ama bir miktar uzun ve sıkıcı bir kitap. Okunur mu, kötü değil. Tavsiye ediyorum.
Yazarın 2023 yılında kaybettiği babası hakkında yazdığı sürükleyici, kolay okunan anı roman.
Özellikle ilk yüzde altmışlık kısmı beni derinden etkiledi. Sonrasında temposu bir tık düştü bana göre. Babasının ölümünden sonrasını kastediyorum. Buradan sonra kitap biraz daha, keyifli anılar hatırlayayım moduna bürünüp çarpıcılığını kaybediyor. Ama oraya kadar olan kısım... Çok çok başarılı bir kalemi var Gospodinov'un. Bu sene Hüznün Fiziği ve Zaman Sığınağı da listemde. Onlardan önce bunu okumak ise onlara da ışık tutacak bilgiler içermesinden dolayı daha iyi oldu diyebilirim.
İkinci yarısı ilk yarısı kadar sürüklemiş olsaydı yılın ikinci 10/10 kitabı gelmiş olacaktı. Olsun. İyi bir okumaydı.
Öykü türünden eserleri çok sık okumadığımı her fırsatta söylüyorum. Bir hikâyenin beni yakalaması için süre geçmesi gerekiyor ve yakaladıktan sonra da çabucak bitsin istemiyorum ne yalan söyleyeyim. Öyküler bu yüzden beni bir tık itiyor. Buna rağmen iyi öykü bulduğumda da okumayı seviyorum. Ömür İklim Demir'in bu ilk kitabı ise muazzam bir öykü kitabıydı. Her hikâyede bir ters köşe, her hikâyede incelikli kurgu derken on öykünün neredeyse tamamına bayıldım.
İlk iki üç öykü zaten meşhur 1994 30 Aralık pastane patlamasını konu alıyor. Onat Kutlar'ı kaybetmiştik patlamada.
Diğerleri de muazzam.
Şiddetle tavsiye ediyorum bu kısa kitabı.
İlk iki kitaptan tanıdığımız Musa'nın lise/üniversite öğrencisi çağında yaşadığı olayları anlatıyor bu kitap. Musa Darüleytam'dan çıkmıştır. Bir şekilde İstanbul'da yolunu bulmaya çalışır ama savaş sonrası acımasız sokaklar onu kucağında öğütmeye başlar. Serde Anadoluluk, delikanlılık da var tabi. Bizim Musa başlar direnmeye. Açlık, yorgunluk, uykusuzluk. Sefalet ve geçmek bilmeyen zaman.
Gerim gerim geren bir kitap. Çok başarılı yine. Sonlara doğru ortaya çıkan Don Juan'lık kısımları da acayip eğlenceli. Şu memleketin haline bir bakar mısınız. Ne acı, ne çarpıcı. Daha bu kitaptan bir hafta önce bir karakter okuduk Istvan diye. Booker ödülü almıştı kitap. Bu eserin karakteri Musa karşısında diz çöker biat eder. Ama işte..
Hasan İzzettin Dinamo'yu herkes okumalı ya. Amasız fakatsız.
