Zeki Özçakmak
@BilgeZeki
Evet hâlâ Edebiyat
Birkaç Damla YaşDüşünce
Yine yerli bir klasik yine ben.
Arkadaşlar Zavallı Çocuk eseri bildiğiniz gibi Batı etkisindeki Türk Tiyatromuzun ilk örneklerinden bu eser ile emeklemeye başlar bizim tiyatromuz ama kendisinden sonraki eserlere ve kişilere ilham olur R. Mahmut Ekrem'in 'Vuslat' Abdülhak Hamit Tarhan'ın ''İçli Kız'' eserleri Zavallı Çocuk eserinin bir kopyasıdır neredeyse.
Namık Kemal toplumu aydınlatmak için yazdığı makaleleri insanlar tarafından rağbet görmediği anlayınca makalelerini tiyatro eserlerine çevirir ve makaleleri topluma izletir bir nevi, bu eser ise 'Aile' adlı makalesinin tiyatro halidir. Gelelim esere:
Eser çok sade bir dil ile çok basit anlaşılır üç perdelik duygusal bir oyundur. O dönemde on dört on beş yaşına gelen kızların zengin ve yaşlı kişiler ile evlendirilmesini konu alır. Bizim eserimizde tıp tahsili yapmak için amcasının evine gelen Atanın amcasının kızı Şefika ile birbirini sevmesi ile başlar ama kızın babasının borçlarını ödemek için zengin yaşlı bir adam ile evlendirilmek istemesi sonucunda trajik bir biçimde eser son bulur.
İnsanların sevdikleri kişiler ile evlenmesini, kendi denkleri olan kişiler ile sohbet kurmalarının doğru olduğu mesajını veriyor bu eser bize ben okurken çok keyif aldım hatta son sayfalarda birkaç damla göz yaşı döktüm, sene olmuş 2023 hala İnce hastalık görünce dayanamıyorum ne yapayım
Bu yazı biraz daha ciddi bir formda bilgi verme amaçlı ilerledi umarım beğenirsiniz okuduğunuz için teşekkür ederim.
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Üçlü Aşk mı en sevdiğimDüşünce
Dönüşüm incelememi okuduysanız bilirsiniz yerli kitaplara daha bir yakınım ve edebiyat da okuduğum için yerli klasikler ile çok içli dışlıyım kitabın ortalarına doğru geldiğimde kendimi üçlü bir aşkın içinde buldum ve ondan sonrası akıp gitti bende çünkü üçlü aşkın Türk edebiyatında çok sevdiğim beğenerek okuduğum mükemmel örnekleri var (Aşk-ı Memnu / Eylül v.b)
Yalnız buradaki üçlü aşkın oturduğu zemin benim için biraz farklıydı Amerika kıtasında gecen okuduğum ilk kitap bu olsa gerek kitaptan sonra filmi izledim filmi izleyene kadar çok da hayal edememiştim o şatoları şatafatlı davetleri ve lüks yaşamı (Ben İstanbul boğazında bir yalıda geçen üçlü aşklara alışmışım) ama ortak olan bir şey var bu eserlerde insan yanındaki ile değil kalbindeki ile yaşıyor her zaman...
Kitapta dikkat çeken bir diğer unsur da kitabı biz ana karakterinden gözünden değil onla arkadaş olan farklı bir karakterin gözünden görüyoruz açıkçası takip etmeye çalışırken biraz yormuştu beni bu durum
Kitabın sonuna bir de trafik kazası girmesi ve bu durumun işleri çok farklı yöne götürmesi beni de üzdü çok daha farklı bir son bekliyordum belki de mutlu son sevdiğimdendir
BöcekDüşünce
Kitap okumaya hep yerli kitap tutuculuğu anlayışı ile başladım ve devam ettim uzun bir süre, sırf bunu aşmak için üstten dünya edebiyatı dersi aldım dünya klasiklerini okumaya başlıyayım sürekli yerli klasikler okumak yeterli olmaz diye ama bir türlü başaramadım, birkaç dünya klasiği okuyordum beğeniyordum da ama o kitap bittiği gibi tekrar elime bir Özdemir Asaf bir Can Yücel tutuşuveriyordu kendimi şiir okurken buluyordum.
Bu sene dünya edebiyatı dersinde okunacak kitap listesi önümüze geldiğinde okumaya Dönüşüm ile başladım kitap bitmesin diye yarısını sabah okudum zorla kapatıp diğer yarısını akşama bıraktım (Samsanın babasına kızdığım için de kapatmış olabilirim;) ) o satırları okurken o kadar derinden yaşadım ve hissettim ki o anları sanki o yataktan kalkmaya çalışan bendim, işe gitme kaygısı çeken bendim, daha eserin içinde kendimle özdeşleştirdiğim bir sürü konu vardı.
Bence bu kitabı dünya klasiği yapan şey insanları ikilemli duygularda bırakması oldu eser boyunca kimin gözünden bakarsanız onu haklı buluyorsunuz, Samsanın kendi içindeki konuşmaları, istemediği bir işte çalışmak zorunda olması, kardeşine karşı olan umutları, bir yandan kardeşinin okulu bırakmak zorunda olması, ailenin maddi sıkıntılar çekmeye başlaması daha saymakla bitmeyecek bir ton pencere var eserde ben kendi hissettiklerimden biraz söz etmek istiyorum;
Beni eserde etkileyen üç sahne vardı:
İlki Samsanın bilerek ve kasıtlı yediği ilk fiziksel hasar babasının attığı elma, o elma Samsa ölene kadar orada kaldı ve onun acısını her gün hissediyordu ve ona o hissettirdiği şey sadece fiziksel acısı değil o evde artık istenmediği oluşuydu, ben bu olayı Samsaya yedirememiştim çünkü daha çok kısa bir süre önceye kadar muhtaç olduğunuz kişiye bu kadar kısa sürede nasıl uzaklaşabilir ve zarar
OTOBÜS YOLCULUĞUDüşünce
Kitabı almak için çok fazla sahaf gezdim en sonunda Kadıköy de Akmar pasajında bir sahaf da buldum çok heyecanlıydım okumak için ama evde okuyayım keyfi kaçmasın diye de bir yandan kendimi telkin ediyordum hemen koşa koşa Eminönü vapuruna bindim.
Vapurda denizi seyre dalmışım biraz heyecanımı bastırdı ve indikten sonra Eminönü otobüs peronlarından 99A ya bindim. -Eyüp Sultan da oturuyorum- Otobüse binince kitabı okuma isteyim tekrar nüks etti, bir iki sayfa bakayım dedim kitabın içinden bir kaç şiiri dayanamadım otobüste okudum.
Her okuduğum şiir içimde tarif edemeyeceğim bir duyguyu göklere çıkarıyordu ne olduğunu anlamıyordum ama nefesim kesiliyordu, vücudum kıpır kıpır olmuştu en son 'Aşk' şiirini okuduktan sonra ayracı sayfanın arasına koydum ve kitabın kapağını yavaşça kapattım ve sağ tarafımdaki iç cebime koydum.
Artık fiziksel bir tepki kalmamıştı ama ruhsal olarak adeta bir arafın içindeydim o kadar yükseğe çıkmıştım ki bir şey hissetmiyordum artık daha önce bu kadar yüksekte bir duyguyu hissetmemiştim sanki bir Lunapark da bir oyuncakta çok yüksekten aşağı beni bırakmışlar ve bilincim kapanmış bir şey hissetmiyor gibiydim.
Birkaç saniye geçtikten sonra kendime geldim ve algılarım tekrar açıldı o anda otobüsteki kesilen ses gürültüsü bir anda tekrar geldi narkozun etkisinden yavaş yavaş çıkıyor gibiydim kendime geldiğimde böyle çok sevdiğiniz bir tat damağınıza birden gelir ya hafif hafif hatırlarsınız ama tam çıkaramazsın işte tam bunun gibi AŞK duygusu vardı.
Gözlerimi açtım kafamı kaldırdım etrafıma baktım insanların ne yaşadıklarını düşünmeye başladım kendi geçmişim aklıma geldi sanki dünyaya bakışıma bir yenilik gelmiş gibiydi duygusallık ön plana biraz daha çıkmış gibi hissettim ama çok mükemmel bir histi ....
(Bu mısraları okurken abarttığımı