“Bir gün dediğin sürece, o hayalin asla sonu gelmeyecek. Güzel bir hayal olarak sonsuza dek sürecek. Gerçekleşmeyecek belki. Ama ben bunun da bir yaşam biçimi olduğunu düşünüyorum. Somut bir plana bağlanmayan hayaller kurmakta yanlış bir şey yok. Hayal kurmak günleri daha keyifli hale getirir.
Ama içimde çoğunlukla bu cesareti bulamam; çünkü itiraf etmemek, itiraf Edip de ceza almaktan daha büyük bir azap onlar için. Aslına bakarsan hala anlayamadığım şey, insanın tehlikesini bilerek bir suçu işledikten sonra itiraf etme cesaretini bulamamışsındır. İtirafı engelleyen bu basit korku her türlü suçtan daha zavallıca buluyorum.“
Korku cezadan çok daha beterdir, çünkü ceza bellidir, ağır da olsa, hafif de, hiçbir zaman belirsizliğin değişti kadar, o sonsuz gerilimin ürkünçlüğü kadar kötü değildir.