Ben o zamanlar bu öfkeyi ve yoksulluğumu bilmiyordum. Parasız yatılı sınavına giderken, tanrıya dua ediyordum. Ne sandınız , o zaman Tanrı vardı. Onunla aramıza dünya girmemişti... İlkokulu bitirmiştim. Ellerimde zafiyet bezeleri... Sınavı kazanmalıydım. Hiç yolu yoktu başka okumanın.
Kazanmana bu kadar sevinme, dedi babalığım. Kalırsan paraları ben ödeyeceğim.
O yıl çok yağışlı oldu, güneş solmuş, uzaklaşmıştı. Ben okula gitmiyordum. Tanrı da pek ortalarda yoktu gündüzleri. Geceleri geliyordu, ölümü istiyordum tanrıdan. Ölünce, babalığım, donup kalıyordu. Ama her şeyi görüyordum ölünce. Duru mutlu bir ölümdü bu.
Yapılan haksızlığa daha iyi bir karşılık bulamıyordum.