Matmazel
@Bimatmazel
439 okur puanı
Mart 2019 tarihinde katıldı
Ömrünüzün üçte birini uykuya, diğer üçte birini yiyecek, giyecek ve ev masraflarınızı karşılayabilmek için çalışmaya harcadığınızı göreceksiniz. Geriye kalan kısa zaman ise eğitim, futbol maçları, filmler, saçma sapan tartışma ve kavgalara gidiyor. Bu durumda yetmiş senelik ömrünüzün yedi dakikasını bile kendinize ayırabilmişseniz eğer, bence bilge biri sayılırsınız!
Bu yaz yanınızdan ayırmak istemeyeceğiniz kitapları sizin için bir araya getirdik.
💬 Siz olsanız bu listeden hangisiyle başlardınız?
Kısa hikayelerden oluşan Bay Düdük,Aziz Nesin'in ince esprileri,gözlemleri ve gerçek kurgularıyla en az yarısı tarafından linç edildiği Türk toplumunu ne denli çözdüğünü gösterdi.
“Uçuruma Gidiyoruz” öyküsüyle deli olmanın işten bile olmadığı bir yoksullaşma halinde bile futbol hakemi yoksunluğundan dert yanan insanları görünce deliren bir vatandaş ne kadar da bizden değil mi?
“Ez Kurmancım” öyküsünde kendi ırkından olmayana suçsuz da olsa sürgünleri layık gören bir askerin kendinden olanı ise tüm erdemsizliklerine rağmen af yağmuruna tutması adaletin nasıl da göreceli olarak işletilebileceğine dair ışık tutuyor zamansız olarak.
“Sen Haline Şükret” hikayesindeki gibi köşeyi döneli çok olmuş kurnaz zenginlerin kiracının, emekçinin, zorda kalanın halinden anlamayıp haline şükret diyerek zor durumda kalmaya bile şükrettiren bakış açıları dipdiri yaşıyor hala!
Bunlar benim nazarımda kitaptaki en etkileyici öyküler olmakla, aşağıda sıralanmış diğer öyküler de başarılı, düşündüren kara mizah örnekleri olarak karşımıza çıkıyor:
Önyargıyla kitaba başladım ama daha ilk sayfada Albert Camus bu önyargımı kırmayı başardı.Yarattığı karakter daha ilk sözüyle sizi kendine bağlıyordu ve peşine takılıp gidiyordunuz.Yazar, kelimeleri öyle özenli ve düzgün bir şekilde dizmiş ki, her cümlede ayrı bir güzellik çıkartmış ortaya.Yazarın dili gayet açık ve süsten uzak.Romanda anlatılanlar kahramanın gözünden öznel olarak anlatılmış.Bence bu,anlatımı daha çekici kılmış.Birinci bölüm bittiğinde Albert Camus hayranı olmuştum bile. Toplum ve toplumu oluşturan insana dair ve yine toplumca oluşturulmuş değer yargılarına karşı uyumsuz olan kahramanın topluma yabancılaşmasını, toplumu oluşturan diğer bireylerce ötekileştirilmesini konu alan varoluş felsefesine ve insan algısına dair düşündükçe derinleşen müthiş bir eser.
