Sûfi taifesinin efendisi, tarikat ve hakikat erbabının imamı Cüneyd-i Bağdâdî(ks) şöyle demiştir:
Resulullah(sav)ın izinden gidenlerin yolları dışında, tüm yollar kapalıdır.
Bana, şefaat etme ya da ümmetimin yarısının cennete girmesi hakkında tercih yapma fırsatı verildi; ben şefaat etmeyi seçtim. Çünkü o daha kapsamlı ve daha yeterlidir. Siz şefaatimin takva sahibi müminler için mi olacağını sanırsınız? Hayır. Aksine o, günahkârlar, çok hata işleyen ve kirlenenler içindir.”
(İbn Mâce, Zühd, 37
Enes b. Malik(Ra) anlatıyor; Rasulallah(sav) şöyle buyurdular:
Her amel için bir canlılık ve iştiyak dönemi, her iştiyaktan sonra da zayıflık ve gevşeme dönemi vardır. Kimin gevşeme dönemi benim sünnetim doğrultusunda olursa o kimse doğru yol üzeredir. Kimin gevşemesi de başka şeyler doğrultusunda olursa o kimse helak olmuş demektir.
(Ahmed b. Hanbel, Müsned, 3/177)