Bir Martı
@BirMarti
Şu anda okuduğu kitap
Yılbaşı gecesi işlenen bir cinayetle başlayan kitap, tıpkı diğer polisiye romanları gibi katilin bulunmasıyla son buluyor. Onlarca insandan şüphelenilen, onlarca kişinin ölümüne neden olan bu cinayetin katili tabi ki de kimsenin beklemediği biri çıkıyor.
Kitapta birçok siyasî olaya da yer verilmiş. Romanlarda siyasetin yer alması pek hoşuma gitmese de bu kitapta siyaset kurguya oldukça iyi uyarlanmış.
Dili oldukça sade, oldukça da akıcı bir kitap. Kurgusu da bir o kadar iyi ki bir an önce sonunu görmek istiyorsunuz. Polisiye sevmiyor olmama rağmen 4 günde okuyuverdim. Yani demem o ki polisiye severlerin beğenerek okuyacağı klasik bir polisiye romanı.
Keyifli okumalar.
Benim gibi Türk klasik severler için harika bir eser. Bundan 71 yıl öncesinde yayınlanmasına rağmen bugünümüze, içimize ışık tutuyor. Kitap, bizi yani içimizdeki şeytanı, zayıf irademizi, karamsar ve içsel çekişmelerimizi öyle güzel tasvir etmiş ki insan her sayfada kendinden bir şeyler bulabiliyor. Neyi isteyip neyi istemediğini bilmeyen Ömer ve aslında Ömer'in tam tersi karaktere sahip Macide'nin hikayesinde kime hak vereceğini kimi suçlayacağını bilemiyor insan.
Dili sade olmamakla birlikte bir çırpıda okuyup bitirmek isteyeceğiniz bir kitap olacaktır.
Herkesin kütüphanesinde mutlaka bulunması gereken bir eser.
Puan vermedi·62 syf.··
Beğendi
·2021 7. kitabı
·35 saatte okudu
·Okunma: 20 Şubat 2021 10:36
İşte bize savaşın insanları nasıl da değiştirebileceğini gösteren bir hikaye. Henüz evlenmiş bir çift ve belki de birbirlerini tanıyamadan aralarına girmiş bir savaş... Savaştan kaçan kocasını saklayan, onu koruyan ve onun her zaman, her şeyin en iyisini yaptığına, yapacağına inanan bir kadın. Ve sonra ellerinde kalan yaşadığı hayal kırıklığı.
Cengiz Aytmatov ve mükemmel anlatımı yine insanda derin izler bırakıyor. Her hikâyede ya da romanda alıştığımız gibi mutlu sonla bitmeyen Aytmatov eserleri bize neler söylemek istiyor acaba? Her hayatın mutlu sonla bitmese bile en iyi sonla bitebileceğini söylüyor belki de.
Cengiz Aytmatov
Yüz Yüze
Cengiz Aytmatov
Yüz Yüze
Çocuklara ilgisi olan herkesin okuması gereken bir kitap: Şeker Portakalı.
Kitabı okuyan herkes gibi ben de minik Zeze'yle oldukça çok empati kurdum. Onu ve yaşadıklarını anlamaya çalıştım. Başından geçenleri bazen annesiyle kurduğu bağlanma şekline bazen çevrenin etkisine bazen de (belki de en gerçeksi olan sebep bu) insanların, yaşamın gaddarlığına bağladım.
Hepimiz minik Zeze'yle empati kurduk ama ya Postuga? Onun hayatı hakkında kitapta çok az bilgiler olsa da beni en az Zeze kadar düşündüren ve meraklandıran bi karakterdi. Ne de olsa minik Zeze hayatta en çok ihtiyacı olan duyguyu; sevgiyi, sevilmeyi Portuga'da bulmadı mı?
Spoiler içerir.
Serenad. Siyasî olayların insan hayatını ne denli etkilediğini anlatan acıklı bir aşk hikayesi. Tarihimiz hakkında çoğu insanın bilmediği şeyleri okuduğum bir kitap oldu.
Dili her ne kadar akıcı, üslubu ne kadar açık ve anlaşılır olsa da Livaneli seviyor muyum, bilemiyorum. Yine de birçok insanın aşık olduğu bu kitaba ben o kadar da bayılmadım. Hikaye oldukça iyi kurgulanmış ama sanırım beni geri iten şey bu kitaptaki kadın karakterin hayatın, Türkiye'nin daha çok kötü yönüne odaklanması oldu. Çoğu şeyi gerçekçi bir dille dile getirmiş lakin hayatımızın tekdüzeliği ve hayattan zevk almak bizim elimizde.
Nazi zulmünden İstanbul'a kaçan bir profesörün ve eşinin hikayesi anlatılıyor. Bu kaçış sırasında ikili birbirinden ayrı düşüyor ve işte dönemin siyaseti onları tekrar yan yana getirmiyor. Ta kii birinin külleri diğerinin kaybolduğu denizle birleşene dek.
