Roman; adını taşıyan iki karakterin hayata, ölüme, şiddete, bağımlılığa ve anlam arayışına dair deneyimlerini, iç monologlarla ve keskin bir dil kullanarak anlatmakta.
Rahatlatmıyor, huzur vermiyor ama kesinlikle iz bırakıyor.
Kaybedilenden edinilene, yoktan vara doğru bir yolculuk.
Günday'ın karakter isimlerini seçerken de oldukça sembolik davrandığını düşünüyorum. Kinyas ismi içinde "kin" ve "yas" sözcüklerini barındırırken öfke ve ölüme hizmet etmekte. Kayra ise Türk mitolojsinde evrenin yaratıcısı, lütuf anlamına gelmekte bu da yaşama hizmet etmekte. Böylelikle romanın asıl vermek istediği her şey bu iki isimle karşımıza çıkıyor. Ölümle yaşam, yaratıcı ile yok edici, içle dış yıkım karşıtlığı... Yani isimler hem bireysel anlamlarıyla karakterleri yansıtıyor, hem de birlikte bir mitolojik, varoluşsal karşıtlık oluşturuyor.
Hakan Günday'ın okuduğum ilk kitabıydı ve bu kitaptan sonra neredeyse külliyatını bitirmek üzereyim. Muhakkak şans verilmeli kendisine .
İyi okumalar