Namazın manası, Cenab-ı Hakk'ı tesbih ve ta'zim ve şükürdür.
Yani, celaline karşı kavlen ve fiilen "Sübhanallah" deyip takdis etmek.
Hem kemaline karşı, lafzan ve amelen "Allahu Ekber" deyip ta'zim etmek.
Hem cemaline karşı, kalben ve lisanen ve bedenen "Elhamdülillah" deyip şükretmektir.
Şefkat-i insaniye, merhamet-i Rabbaniyenin bir cilvesi olduğundan; elbette rahmetin derecesinden aşmamak ve Rahmeten-lil-âlemîn Zât'ın (A.S.M.) mertebe-i şefkatinden taşmamak gerektir. Eğer aşsa ve taşsa o şefkat, elbette merhamet ve şefkat değildir; belki dalalete ve ilhada sirayet eden bir maraz-ı ruhî ve bir sekam-ı kalbîdir.