"Hayatta bir kural vardı o da;kik olduğunu ve kim olmadığını bilmekti. Bir insan kim olduğunu bilmezse ne istediğini de bilmezdi. Ne istediğini bilmeyen insan ise asla elde ettikleri ile mutlu olamazdı. Bunun için önce asıl olan şey"Kim" olduğunun yanıtıydı.
"Hayat bana gerektiğinde bırakmayı,gerektiğinde işe vazgeçip gitmeyi öğretmişti. Israrcı olmak, körü körüne bir şeye yapışıp bırakmamak ancak acı,hüzün ve yaşanacak kayıplar getiriyordu."
"Hayatta bir şeyi daha öğrenmiştim. Ne kadar sıkıntı yaşarsan yaşa, ne kadar yanlış işler yaparsan ya,bu hayatta her şart ve ortamda yanında sadece iki kişi kalıyordu.
Insanı menfaatsiz seven ve yanında olan iki kişi vardı. Onlar annen ve babandı. O yüzden bir insan anne ve babasının kıymetini bilmeli,onlara saygıda kusur etmemeliydi."