Dinimizin esası duadır.
Kur'an'ın açılışı ve kalbi olan Fatiha Suresi başlı başına bir duadır. Allah'ın Kur'an'da bahsettiği tüm Peygamberler dua etmişlerdir. Tek tek hepsi etmiştir, bu onların süregelen mirasıdır
Bu ve benzeri pek çok konuşma sonrasında vardığım sonuç şu oldu; duanın gerçek manası hakkında insanların zihninde büyük bir karmaşa var. Allah'tan bir şey istediğimizde hakikatte bu ne manaya gelir? Hangi konumdan istiyoruz? Allah'tan istemek ebeveynlerinizden yahut herhangi birinden istemek gibi midir? Eğer aynı değilse, arada nasıl bir fark var? Allah'a dua ettiğimizde nasıl bir tavır içinde olmalıyız?
"Bu dünya sevgisiz bir dünya. Dünyayı sevmeyenlerin, ağaçları, kuşları, ak bulutları, mavi göğü, akar suları, topal karıncayı, hasta kurbağayı sevmeyenlerin dünyası. İnsanoğlunu sevmeyenlerin dünyası. İnsanın yozlaşma belirtisi, insanın sevgisizliğiyle başlar. İnsanlar çok uzun zamandan bu yana sevgiyi unutmuşlar. Acılı. Güzelliği, dostluğu unutmuşlar..."
Bir ülke nasıl batar? Yalnızca savaşlarda yenilmekle değil, elindeki toprakları başkalarına kaptırmakla da değil... Ruhça çökerek, yaşamaktan koparak batar...