Oysa dünyayı anlayarak insan yalnızca kendini anlayabilirdi. İnsan, aslında dünyanın özüydü: dünyanın aklının bir meyvesi, onun iradesi, düşü ya da sayıklaması. Varlık, yalnızca insanın, Özü oluşturan, Ben’in bilinciydi.
Ne kazanmıştı bu yolculuktan?
Hiç bir şey mi diyeceksiniz? Evet, güzel bir eşin dışında hiç bir şey getirmedi gerçekten - ama bu kadın, belki inanamayacaksınız, onu dünyanın en mutlu insanı kıldı! Aslında, bundan daha azı için bile dünya gezisine çıkmaya değmez mi?
Sayfa 264 - Türkiye İş Kültür Yayınları·Kitabı okudu