“dünyaya şahit olmanın yolu ise maceranın kendisinden başka bir şey değildi. Yaşanılanlar,görülenler ve öğrenilenler ne kadar acı olursa olsun, macera insanoğlu için büyük bir nimetti . Çünkü dünyadaki en büyük mutluluk, bu Dünya’nın şahidi olmaktı. “
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
“Babam görüşe gelmeyince annem çok üzüldü. Eskiden hiç aksatmazdı. Şimdi ara sıra gelmiyor. Keşke bugün gelseydi. Annem de çok bekledi. Bu gece yine ağlar annem. Gizli gizli ağlıyor. Herkes uyuduktan sonra. Ben uyuyormuşum gibi yapıyorum. Ama saçlarım ıslanıyor. O zaman anlıyorum annemin ağladığını. Sesimi çıkarmıyorum. Benim anladığımı sezerse daha çok üzülür belki.”
Toprak ha! Sahibi uğruna her bir şeye katlanabilen bir dişi köledir,onu iyi bilirim. Beslenmek ve doymak ister, ötesine aldırmaz. Çektiği eziyeti; çapayı, traktörü, daha bilmem neyi… unutmuştur. Parçalandığını, aşağılandığını aklına bile getirmez; kendisinden istelineni, kendisine bağlanan umudu hatırlar, verir…Doymayagörsün, elbet verir!.. “Canım Toprak”, “ana toprak” falan filan gibi övgülerin yanlız alanlar tarafından, aldıkları sürece yapıldığını da bilmez yahut bilmek istemez!