Gogolün ölü canı
@Blablablablablaa
Belki de toprak öğretecek bize ölü görünen her şeyin aslında canlı olduğunu.
230 okur puanı
Mart 2021 tarihinde katıldı
Gerçekliğin tutsaklığa dönüştüğü bir hayatı yaşamak zorunda kaldığın için sürekli huzursuzsun.
ÖLENLE ÖLÜNÜR
'Çünkü bir gece sabaha karşı henüz güneş doğmadan öldün sen. Ölenle öldün. Hayat dolu bir parçan eksildi, hayata bakan gözlerin kör oldu, alacakaranlıkta yapayalnız, çırılçıplak kaldın?
Sen de hafızandaki odalarda, cam kırıkları kadar keskin hatıraların arasında tutsak kaldin. Kapilarn yumrukluyorsun, duvarlarını yıkmaya, kilitleri parçalamaya çalışıyorsun. Yazarak. İçindeki karanlık zindanlardan kurtulabilmek umuduyla, soluk borunu, boğazını yırtarcasına kusmaya uğraşıyorsun. Yazarak. Kanını zehirleyen hatıraları dışarı atabilmek için vücudunu kesiklerle doldurdun.
Yazarak.
Kendini bağışlamanın bu kadar zor olduğunu bilmiyordun. Ellerin titreye titreye yaptığın çarmıhın önünde durmuş, seni oradan alıp uzaklaştıracak birilerini bekliyorsun.
"Suratınızı asıp durmayın, hepimizi aynı çukura gömdüler, ölümün silinmez izleri var yorgun gövdelerimizde, geç kaldık, her şey için çok geç artık…”
Aslında delilik bir direniş biçimi, bana kalırsa...
