Doruk Kalkan
@BlackGoat73
Makine Mühendisliği
TED Ankara College Foundation Private High School | TOBB Ekonomi ve Teknoloji Üniversitesi
Ankara
6 okur puanı
Nisan 2022 tarihinde katıldı
"(...) Kulak kesiliyorum: Bütün istediğim, başkalarının dertlerini dinleyip acınmak. Bu beni değiştirecek. Derdim yok benim, mirasyedi gibi param da var. Ne patronum ne karım ne çocuklarım var; sadece ben varım, hepsi bu. Bu dert öyle belirsiz, öyle metafizik bir şey ki, utanıyorum doğrusu."
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
"Düşüncem, ben'den başka bir şey değil: Bu yüzden duramıyorum. Düşündüğüm için var oluyorum... ve düşünmekten alıkoyamıyorum kendimi. Şu anda bile var olmaktaysam –ki korkunç– bunun nedeni var olmaktan korkmamdır. Özlediğim hiçlikten kendimi çekip alan benim. Nefret ya da var olma tiksintisi, kendimi var etme, varoluşun içine oturtma biçimlerinden başka şey değil. Düşünceler, büyük bir baş dönmesi gibi ardımda doğuyor, başımın arkasında doğduklarını hissediyorum... Karşı durmazsam, önüme geçiyorlar, gözlerimin arasına geliyorlar. Çoğu kere karşı koyamıyorum, düşünce büyüdükçe büyüyor ve birden sınırsızlaşarak, tepeden tırnağa dolduruyor beni, var oluşumu yeniliyor."
Bu cümleyi ben düşünmüştüm, başlangıçta benden bir parça gibiydi. Oysa şimdi kâğıdın üzerindeydi, bana
karşı duruyordu. Artık tanımıyordum onu. Yeniden düşünmek bile elimden gelmiyordu. Orada karşımdaydı;
kaynağını gösteren bir belirti aramak boşunaydı. Bir başkası yazmış olabilirdi onu. Ama ben, evet ben, onu yazmış olduğumdan emin değildim. Harfler artık parıldamıyordu, kurumuştu. O da kaybolmuştu: Kısa ömürlü pırıltılardan geriye bir şey kalmamıştı.
"Birden kavrıyorum gerçeği: Bu adam yakında ölecek. Bunu o da biliyor, aynaya bakması kâfi. Her gün, cesedine biraz daha benziyor. Tecrübe dedikleri bu işte. Tecrübelerin, ölüm koktuğunu sık sık düşünmem de bu yüzden; onların son savunmasıdır bu. Doktor buna inanmak, yapayalnız, bomboş, geçmişsiz biri olduğunu, zekâsının körelip vücudunun çürümeye yüz tuttuğunu görmezden gelmek, bu korkunç gerçeği örtmek ister. O zaman bunun yerine koyacağı küçücük çılgınlığını yaratmaya, onu en kullanışlı hale getirmeye çalışır: Yani ilerleme kaydettiğini söyler kendine. (...) Böylece doktor, kadavrayı andıran korkunç yüzünü aynada görmeye dayanabilmek için, tecrübenin bütün izlerinin yüzüne kazındığına inanmaya çalışmaktadır."
(...) the feet turned towards the right; north, north-east, east, south-east, south, south-south-west; then paused, and after a few seconds, turned as unhurriedly back towards the left. South-south-west, south-south-east, east…
Sayfa 229
