Evvel de kaldı deyip bir kenara atmak, ruhumuzdan bir parçayı koparıp yerine yenisini koymaya çalışmaktır. Ruh bir kere parçalanırsa tamir olmaz. Bir daha şifa bulmaz. Biz olmaktan vazgeçerek yürüdüğümüz yol hakikaten bizim geleceğimiz midir?
Herhangi bir koşul altında insan yaşamının hiçbir zaman anlam kaybetmediğini ve hayatın bu sonsuz anlamının ıstırap ve ölümü de kapsadığını anlattım.

Artık çok iyi öğrendiğim tek bir şey biliyordum:Sevgi fiziksel bir varlık olarak,sevilen kişiden çok daha öteye gidiyordu. En derin anlamını tinsel varlıkta, iç benlik de buluyordu. Onun gerçekten var olup olmadığı,yaşayıp yaşamadığı önemini bir ölçüde yitiriyordu.