“İnsan bazen karanlıktan değil, karanlığın içindeki sessizlikten korkuyordu. Çünkü sessizlik düşünmeye, düşünmek ise gerçekle yüzleşmeye zorlar. Ve bazı gerçekler vardır ki, güneş doğsa bile aydınlanmaz. Dağların ardında saklanan o ışık, aslında bir umut değil; yaklaşan sonun habercisiydi. Ama yine de insan, en büyük kıyametin içinde bile bir parça ışığa tutunmak isterdi…”