Sizler yaysınız, çocuklarınız da bu yaylardan fırlatılan canlı oklar.
Okçu sonsuza giden yoldaki hedefi görür ve okları tez gitsin, ırak gitsin diye gerer sizi var gücüyle.
Okçunun elinde gerilmek mutluluk versin size; çünkü O sağlam yayı da sever, uçan oku sevdiği kadar..
Bir çırak yaralandığında yahut yorgunluktan şikayet ettiğinde, işçiler ve köylüler ona şu güzel sözü söyler; “Mesleğin şimdi vücudunda yer etmeye başlıyor.” Bizler de her acıyı hissedip, ıstırap çektiğimizde, esasen hakikatin, dünyanın nizamının, Tanrı’ya itaatin vücudumuzda yer etmeye başladığını söyleyebiliriz..
Şu yaşadığımız çağda, talihimizden kaçma arzumuz her satıhtayken, ruhlarımıza uzatmamız gereken yardım onu bu mutlak mutsuzluk ihtimaline hazırlamaktır ki bu da az iş değildir..